UZB SPort

Brian Ortega jangovar yo‘lni tugatdi

O‘n olti yil davom etgan jangovar yo‘l yakuniga yetdi. Shundan o‘n biri UFC oktagonlarida o‘tgan edi. Endi esa Brian Ortega qo‘lqoplarini tosh ustiga qo‘ydi.

Qatardagi kecha, Dan Hooker ga qarshi uch raundlik og‘ir jangdan so‘ng, hakamlar qarori e’lon qilindi. Ortega yutqazdi. Ammo o‘sha paytning o‘zida tushunildi: bu faqat mag‘lubiyat emas, bu xayrlashuv edi. U oktagon markazida qo‘lqoplarini yechib, gilamga qo‘ydi – bu sportning eng aniq, eng sukutli jumlasi.

“Men tuzaldim. Endi g‘azab yo‘q”

Keyin ma’lum bo‘ldiki, bu qaror bir kechaning hissiy oqimi emas. Ortega jangdan oldin ham ichida nuqta qo‘yib bo‘lgan edi. U bu haqda faqat bitta odamga – uzoq yillik murabbiysi Rener Gracie ga aytgan.

U Heidi Androl bilan suhbatda shunday deydi, murabbiyi bilan ertalabki suhbatini eslab: u xonaga kirib, “Menimcha, tamom”, degan. Gracie esa odatdagidek savol bilan javob qaytargan: bu faqat jang oldi asabiyligi emasmi? Ortega esa ichini ochgan: u bolaligidan omon qolish uchun “qattiq” bo‘lishga majbur bo‘lganini, boshqa odam bo‘lib yashaganini aytgan. Vaqt o‘tdi, hayot o‘z ishini qildi – u ruhiy jarohatlaridan tuzaldi.

Ular uzoq o‘tirib gaplashishdi. Ortega o‘sha yerda bir haqiqatni tan oldi: u endi g‘azab bilan yashamaydi. Endi dunyoga nimanidir isbotlashga ehtiyoji yo‘q. U odamlarni urishni, tan jarohati yetkazishni xohlamaydi. U o‘z yo‘lida, o‘z qobiliyatlari va iste’dodini boshqa bizneslarda sinab ko‘rishni istaydi. “Bu jang qilish masalasi…” – deya u gapini cho‘zib qo‘yadi, go‘yo o‘zi ham bu bob yopilganini yana bir bor ichida his qilayotgandek.

Raketa kabi start va “Max Holloway devori”

Ortega UFC ga kirib kelganda, u to‘xtamas mashina edi. Ketma-ket yetti g‘alaba. Sabmishnlar, yakunlovchi zarbalar, dramatik burilishlar – u 145 funtdagi eng xavfli nomlardan biriga aylandi. Har bir chiqishi atrofida shov-shuv, har bir g‘alabasidan keyin titulga bir qadam yaqinlashish.

Ammo bu yo‘l Max Holloway devorida to‘xtadi. O‘sha jangdan keyin hammasi o‘zgardi. Ortega yana oktagonga qaytdi, albatta, lekin u endi avvalgidek to‘lqin ustida emasdi. So‘nggi yetti jangida atigi ikki g‘alaba. 2-5. Statistika quruq ko‘rinishi mumkin, lekin bu raqamlar ortida faqat eng yuqori darajadagi raqiblar turardi.

Featherweight bo‘limidagi uning yo‘li – bu deyarli to‘liq “kim kim” ro‘yxati. Har safar u oktagonga kirganida, narigi burchakda bo‘limning eng xavfli jangchilari turardi. Shunday fon bilan rekord chiroyli bo‘lib ko‘rinmasligi tabiiy, lekin bu uning o‘n bir yillik UFC safari qanchalik og‘ir bo‘lganini ham ko‘rsatadi.

T-City uchun yangi sahifa

Ortega jangchi sifatida hammani hayratda qoldirgan lahzalar yaratdi. Lekin uning eng katta g‘alabasi ehtimol oktagonda emas, undan tashqarida bo‘ldi: u ichki g‘azabini yengdi, o‘zini boshqa hayotga tayyor topdi.

Endi savol bitta: u qayerda paydo bo‘ladi? Yon chiziqda murabbiy sifatida? Yosh grapplerlar va strikerni yetaklayotgan, tajribasini bo‘lishayotgan holda? Yoki umuman ko‘zdan g‘oyib bo‘lib, oilasi bilan shovqindan yiroq, MMA sirkidan uzoqda yashaydimi?

Bir narsa aniq: T-City oktagondan ketdi, lekin uning nomi featherweight tarixida allaqachon o‘yib yozib bo‘lingan. Qolganini endi hayotning o‘zi yozadi.