Eddie Dunbar: Penas Blancasdagi g‘alaba va qaytish hikoyasi
Vuelta a Espana’ning 19-bosqichi yakunida Penas Blancas yonbag‘irlarida yakka o‘zi chiziqdan o‘tib kelayotgan velosipedchiga qarab, bu shunchaki navbatdagi g‘alaba emasligi darrov bilinardi. Bu Eddie Dunbar uchun bir yil davom etgan alam, og‘riq va shubhalarga berilgan qat’iy javob edi.
211 kilometr. Velez-Malaga’dan Estepona tepalariga qadar cho‘zilgan, bu Vueltaning eng uzun kuni. Quyosh qizdirgan, oyoqlar toliqgan, boshlar charchagan paytda hal qiluvchi lahza keldi.
Qaytish hikoyasi: Monte Carlo ko‘chasidan ispan tog‘lariga
Yil boshida hammasi boshqacha ko‘rinardi. Pinarello Q36.5 safida debyut mavsumini boshlagan irlandiyalikdan katta natijalar kutilayotgan edi. Lekin Monte Carlo ko‘chalarida shahar velosipedida sayr paytida skuter urib ketdi, to‘satdan tushgan baxtsizlik to‘rt oyga yaqin tanaffusga majbur qildi. Oyoq tovonidagi jarohat uni poygalardan emas, reabilitatsiya zalidan ko‘proq o‘tkazishga majbur qildi.
Shu fon’da bugungi g‘alaba boshqa rangda ko‘rinadi. Bu faqat bosqich yutug‘i emas, balki yo‘qotilgan oylar, bekor ketmagan mehnat va sabrning natijasi.
16 kishilik qochqinlar va hal qiluvchi zarba
Bosqich ssenariysi 16 kishilik katta qochqinlar guruhidan boshlandi. Oldinda sur’atni ushlab turish, orqada esa umumiy hisobdagi yetakchilar nazoratida asta-sekinlik bilan masofa qisqarib bordi. Lekin oldingi guruh ichida bir payt kelib uchta ism atrofida jang qizidi: Eddie Dunbar, Santiago Buitrago va Dunbar jamoadoshi Thomas Gloag.
Tog‘ etaklari yaqinlashgan sari Buitrago hujumlarini kuchaytirdi. Har bir keskin harakatga javob berish kerak edi, aks holda mehnat behuda ketardi. Aynan shu yerda Gloag sahnaga chiqdi. U raqib zarbalarini “yutib”, ritmni buzmaslikka, Dunbarni imkon qadar toza holatda so‘nggi kilometrga yetkazishga harakat qildi.
Bosqich taqdirini hal qilgan lahza 350 metr qolganda keldi. Dunbar to‘satdan tezlikni oshirdi, shamolga qarshi otilib chiqdi va Buitrago yonidan o‘qdek o‘tib ketdi. Javob bo‘lmadi. Kolumbiyalik ortda qoldi, Penas Blancas esa irlandiyalikning shaxsiy sahnasiga aylandi.
Chiziqdan o‘tganida bu uning atigi oltinchi professional g‘alabasi edi. Lekin uchinchisi Vuelta’da. 2024 yildagi dubldan keyingi yana bir zarba – Ispaniya ko‘chalari unga baribir yoqadi.
Thomas Gloag esa o‘z ishini oxirigacha bajardi va uchinchi o‘rinni oldi. Bir jamoaning ikki poygachisi podiumda – Pinarello Q36.5 uchun mukammal kun.
Yetakchilar frontida tinchlik
Orqa tomonda esa boshqa o‘yin. Umumiy hisobdagi favoritlar bir-birini sinab ko‘rdi, lekin hech kim chindan ham yorib chiqa olmadi. Primoz Roglic va Jakob Omrzel kechki hujumlarga qo‘l urdi, biroq bu urinishlar natijasiz tugadi.
Enric Mas boshqaruvni qo‘ldan boy bermadi. Yetakchilar guruhi chiziqdan Dunbardan besh daqiqadan ko‘proq vaqt ortda, birga o‘tdi. Natijada umumiy hisobdagi kuch nisbatlari o‘zgarmadi: Mas hali ham bir daqiqa 37 soniya farq bilan oldinda, Roglic ortidan quvib kelmoqda, Felix Gall uchinchi pog‘onani ushlab turibdi.
Bu orada Shotlandiyalik Oscar Onley beshinchi o‘rinda – va eng yaxshi yosh poygachi sifatida Vuelta’da o‘z nomini tobora balandroq yozdiryapti.
Irlandiyaliklar reytingda
Umumiy hisobda Eddie Dunbar hozircha 30-o‘ringa ko‘tarildi. Uning vatandoshi Darren Rafferty (EF Education - EasyPost) esa 108-pog‘onada harakatni davom ettirmoqda. Jadval yuqorisida bo‘lmasa ham, ular uchun bu poyga hali tugagani yo‘q – ayniqsa bugungi kabi kunlardan keyin.
Penas Blancasdagi bu zarba Dunbar uchun mavsumni qutqaribgina qolmay, keyingi yillar uchun ham kuchli signal bo‘lib yangradi. Jarohatdan keyin qaytib kelgan poygachi endi nafaqat omon qolgan, balki yirik sahnada yana g‘olib bo‘la oladigan raqib ekanini isbotladi.
Savol bitta: bu g‘alaba uning karerasidagi burilish nuqtasimi yoki faqat katta qaytish hikoyasining boshlanishimi?
