Emma Raducanu: Uimbldon oldidan “yangi Emma” qaytdi

Yana bir bor yoz Londonni qamrab olayotgan bir paytda, 29-iyun yaqinlashar ekan, Uimbldon 2026 arafasida Emma Raducanu atrofidagi shovqin yana avjiga chiqmoqda. Bu safar esa u atigi bir mavsumlik ertak emas, balki o‘z o‘yinini qayta topgan, ko‘proq hayot ko‘rgan va ancha yetuk tennischi sifatida qaytmoqda.

Queen’sdagi final – besh yillik aylanishdan keyingi eng katta sahna

23 yoshli britaniyalik bu oy boshida Londonning Queen’s Club kortlarida finalga qadar yetib bordi. To‘rt g‘alaba – va ularning sifati. Aynan shu narsa ko‘zni tortdi. Lekin natijalar emas, uning kortdagi kayfiyati ham boshqacha edi: yengilroq, erkinroq, zavq bilan.

O‘zi ham buni yashirmadi. U bir o‘yindan keyin, o‘zi sezgan o‘zgarishni so‘zlab berdi: qanday harakat qilgani, qanday o‘zini tutgani, har bir ochkoda qanday his qilgani. Qisqa qilib aytganda, “butun paket”.

“Ichimda qanday his qilganim, kortda qanday harakatlanganim, o‘zimni qanday ifoda etganim, hammasi… kortdagi holatim,” dedi u. “Men bundan rostdan ham zavq oldim.”

Bu holat tasodif emas. Emma bu kayfiyatni butun maysali mavsumga ko‘chirmoqchi. O‘z so‘zlari bilan aytganda, bu uning o‘yiniga oqib keladigan eng yaxshi darajani ochib beradi. Qachonki u kulib o‘ynasa, zavqlansa – o‘sha payt uning eng xavfli versiyasi paydo bo‘ladi.

U o‘zini endi boshqacha ta’riflaydi: “yangi Emma”. Besh yil ichida yig‘ilgan saboqlar, keskin ko‘tarilishlar va og‘ir tushishlar, bosim va tanqidlar – bularning hammasi bir joyga yig‘ilib, unga nima ishlashini, nimasi ishlamasligini aniqroq ko‘rsatib qo‘ydi.

Natija? U bitta jumlada jamladi: “Men qaytdim – va avvalgidan yaxshiroqman.”

Qualifyingdan Grand Slam g‘olibligiga – va undan keyingi izlanishlar

2021-yilgi US Open hali ham tennis tarixidagi eng g‘ayrioddiy ertaklardan biri bo‘lib qolmoqda. World No. 150, kvalifikatsiyadan asosiy to‘rga, keyin esa to‘g‘ridan-to‘g‘ri chempionlikka. Shuncha yillik Grand Slam tarixida bunday yo‘l bilan g‘olib bo‘lgan boshqa chempion yo‘q.

O‘sha payt Raducanu bir zumda global yulduzga aylandi. Reklama shartnomalari, intervyular, har bir qadamini kuzatuvchi kameralar. Kort tashqarisidagi shovqin uning kort ichidagi ritmini bir necha yilga chalg‘itdi. O‘sha 2021-yilgi “chaqmoq”ni yana ushlashga urinish, murabbiylar almashinuvi, jarohatlar, bosim – bularning bari uni aylantirib yurdi.

Queen’s finali esa shu davrdan beri eng yirik bosqich bo‘ldi. Faqat natija emas, balki o‘yin uslubi ham: erkin, kuchli, raqib bilan kurashishdan rostdan ham zavqlanadigan Emma. World No. 19 Iva Jovic ustidan qozonilgan sensatsion g‘alabadan so‘ng u yana bir bor ta’kidladi: kortda ko‘p kulganini, zavqlanganini, hech qanday qolipga sig‘ishga urinmaganini.

Uning aytishicha, aynan shunda uning eng yaxshi o‘yini o‘z-o‘zidan oqib chiqadi.

Eski murabbiy, yangi bosqich

So‘nggi besh yil ichida Raducanu bir murabbiydan boshqasiga o‘tdi. Maqsad bitta edi: o‘sha 2021-yil yozidagi mo‘’jizani qayta topish yoki kamida o‘zi bilan uzoq muddat ishlay oladigan odamni izlab topish.

Javob oxir-oqibat ancha sodda bo‘lib chiqdi: Andrew Richardsonni qaytarish.

May oyida ular yana birga ishlay boshlashdi, avvaliga oddiy SMS yozishmalari bilan boshlangan aloqa tezda hamkorlikka aylandi. Emma uchun bu tanish yuz, tanish ovoz, eng katta yutug‘ini ko‘rgan odam.

“Uning qaytganidan juda xursandman,” dedi Raducanu. “Biz aynan shu o‘yin uslubini ustida ishlayapmiz. Queen’s haftasi davomida men rostdan ham juda yaxshi tennis o‘ynadim – va bu aynan o‘ynamoqchi bo‘lgan uslubim.”

Uning arsenalida hamon ayollarning eng keskin zarbalaridan biri bor: chiziq bo‘ylab chaqmoqdek “groundstroke”lar, bazadan bosib tashlaydigan ritm. Lekin faqat kuch emas. U orqa chiziqda juda tez harakatlanadi, to‘g‘ri xizmat ko‘rsatadi, kerak bo‘lsa raqibga qarab o‘yinini moslashtira oladi.

Mana shu muvozanatni qayta topish – Richardsonning asosiy vazifalaridan biri. Qog‘ozda oson tuyuladi, lekin amalda bu ancha murakkab ish.

Shu bilan birga, Emma uchun yana bir narsa hal qiluvchi bo‘lib qolmoqda: o‘zingni yaxshi his qilsang – yaxshi o‘ynaysan. Bu shunchaki shior emas, uning o‘yinidagi kalit nuqta.

Queen’s finalida Paris 2024 Olimpiadasi kumush medali sohibasi Donna Vekicga yutqazgach, u jamoasiga alohida minnatdorchilik bildirdi. So‘nggi oylar ichida ular uni bir qator “yopishqoq”, og‘ir vaziyatlardan olib chiqqan. Ularning so‘zsiz ishonchi, Emma ta’kidlaganidek, uning hozirgi holatiga bevosita ta’sir qilgan.

“Men bu yerda ularsiz bo‘lmasdim,” dedi u. Va bu gapda patetika emas, aniq haqiqat sezildi.

Uimbldon markazida – bosim, chiroqlar va bitta yulduz

Uimbldon Britaniya sporti uchun alohida dunyo. Markaziy kortga chiqqan har bir britaniyalik o‘yinchi, ayniqsa mahalliy yulduz bo‘lsa, o‘zini mikroskop ostida his qiladi. Bu nafaqat tennis turniri, balki butun mamlakat kuzatayotgan sahna.

Jack Draper hali ham turli jarohatlar bilan kurashayotgan bir paytda, mahalliy umidlar markazi tobora ko‘proq Raducanu atrofida to‘planmoqda. Uimbldon boshlanganda, uning har bir ochkosi, har bir reaktsiyasi, har bir intervyusi alohida sarlavha bo‘ladi.

Biroq u bu bosimni allaqachon his qilib ko‘rgan. O‘tgan yil bunga aniq misol bo‘ldi. U ikki bosqichni bosib o‘tdi, so‘ngra Markaziy kortda World No. 1 Aryna Sabalenka bilan uchinchi davrada haqiqiy jang uyushtirdi. O‘sha o‘yin mamlakat bo‘ylab “prime-time”da ko‘rsatildi, va Sabalenka o‘yin tugagach, raqibining har bir ochko uchun “aqldan ozgandek” kurashganini tan oldi.

Raducanu uchun bu oddiy uchrashuv emas edi. Bu – global tennis attraksioniga aylanganidan keyin, bosim, tanqid va shubhalar to‘lqinidan o‘tgach, o‘zining eng yirik sahnada qayta ko‘rinish berishi edi. Endi esa Queen’sdagi yugurish, final, erkin o‘yin – bularning hammasi Uimbldon kortlarida unga yana bir bor xizmat qilishi mumkin.

“Uyda o‘ynash” hissi – va natijalardan ham kattaroq narsa

Queen’s finalidan keyingi so‘zlaridan biri Raducanuning ichki holatini juda aniq ochib berdi. U uyda o‘ynash tuyg‘usini ta’riflar ekan, hatto o‘zi ham hayratda qolganini aytdi. Atmosfera, qo‘llab-quvvatlash, har bir ochkoda ko‘tarilgan shovqin – hammasi uning tasavvuridan ham oshib ketgan.

“Uyda o‘ynash, bunday tuyg‘u yo‘q,” dedi u. “Hafta davomida olgan qo‘llab-quvvatlashimdan hayratda qoldim. Bilaman, uyda o‘ynayapman, lekin baribir kutilganidan ham oshib ketdi.”

Natijalar har doim ham yon bosmaydi. Mavsum davomida yutuqlar va mag‘lubiyatlar almashib turadi. Matbuotdagi sarlavhalar, ijtimoiy tarmoqlardagi gap-so‘zlar, har bir kichik muvaffaqiyatsizlik ortidan keladigan shubhalar – bularning barchasi tanish. Lekin uy kortlarida, o‘z tomoshabinlari oldida u boshqa narsani ko‘radi: haqiqiy, jonli, barqaror qo‘llab-quvvatlashni.

Bu esa statistikadan ham, reytingdan ham kattaroq kapital.

Uimbldon 2026 arafasida savol endi boshqacha: bu “yangi Emma” – tajribali, erkin, kuchli va minnatdor – o‘sha ertakni yana qayta yozishga qodirmi? Yoki bu safar hikoya boshqacha, ammo yanada barqaror yo‘nalishda davom etadimi? Markaziy kort bunga tez orada javob beradi.