Fabian Ruiz: Ballon d'Or uchun dadil da’vo
Parij yozning issiq kunlarida ham futbol haqida gapiradi. Ayniqsa, agar so‘z Fabian Ruiz haqida ketyotgan bo‘lsa. Paris Saint-Germain markazida o‘yin ritmini boshqaradigan ispaniyalik yarim himoyachi bu mavsumni shunchaki yaxshi o‘tkazmadi – u uni yutdi. To‘liq ma’noda.
Bir tomonda Jahon chempionligi. Ikkinchi tomonda Champions League kubogi. Uch oy davom etgan tizzadagi jarohat ham bu manzarani xira qila olmadi. Ruiz o‘zini mukofotlar bahsining markazida ko‘rishi bejiz emas.
“Mendan ko‘proq sovrin olgan yo‘q”
L'Equipe bilan suhbat chog‘ida u baland ovozda o‘z da’vosini qo‘ydi. Uning so‘zlari atrofidagi shovqinni yanada kuchaytirdi:
“In terms of titles, no one has had a better season than me. Individually, great players have had an excellent season. A World Cup with your country is the biggest title you can win”.
Bu gaplarda na kamtarlik, na ortiqcha bezak bor – faqat fakt. Milliy terma jamoasi bilan Jahon chempionligi, klub darajasida esa Yevropaning eng katta sahnasida g‘alaba. Shunday fon ostida Ballon d'Or haqida o‘ylamaslikning iloji yo‘q.
Ruiz o‘zining jamoaviy yutuqlarini asosiy dalil sifatida ko‘rsatadi, lekin raqobatning qanchalik keskinligini ham yaxshi biladi. U, ayniqsa, Barcelona safidagi mo‘’jizaviy yosh iste’dod Lamine Yamal nomini tilga oladi – hozirgi paytda mukofot uchun asosiy nomzodlardan biri sifatida qaralayotgan futbolchi.
O‘tgan yil – 24-o‘rin, bu yil – katta savol
France Football bilan suhbatda Ruiz o‘tgan yilgi tajribasiga qaytdi. U o‘shanda ovoz berishda 24-o‘rinni egallagandi. O‘zi buni shunday izohlaydi:
“Where do I see myself in the Ballon d'Or race? That comes down to the voters. The most important thing for me is to put myself at the disposal of the team, while at the same time striving to be among the best. I was fortunate to be among the list of thirty nominees last year. Being among the thirty is a great honour”.
Uning ohangida ikkita qatlam seziladi: bir tomonda – jamoaga xizmat qilishga tayyor, muvozanatli professional; ikkinchi tomonda – o‘zini eng zo‘rlar qatorida ko‘rishni istaydigan, sovrinlar orqali e’tirof kutadigan futbolchi. O‘tgan yil ilk bor “o‘ttiztalik”ka kirgan bo‘lishi mumkin, ammo bu yilgi sovrinlar fonida shu o‘rin unga endi kamdek tuyuladi.
Yarim himoyachining kurashi: raqamlar emas, ta’sir
Futbolda individual mukofotlar ko‘pincha hujumchilarga xizmat qiladi. Gollar, assistlar, yorqin sarlavhalar – hammasi old chiziq atrofida aylanishga o‘rgangan. Yarim himoyachilar esa ko‘p hollarda fon sifatida qoladi.
Ruiz bu devorni yorib o‘tmoqchi. U o‘z ishonchini yana bir ispaniyalik – Rodri misolida mustahkamlaydi. France Football bilan suhbatni davom ettirar ekan, u shunday deydi:
“Rodri won the Ballon d'Or two years ago. And although defenders and goalkeepers still find it difficult to gain recognition, I believe what matters today is the role a player performs more than his position on the pitch. And it is important to set an example for children who are starting to play football, so that they also look at midfielders, defenders and goalkeepers”.
Bu fikrlar shunchaki shaxsiy ambitsiya emas, butun avlodga qaratilgan xabar. Ruiz uchun Ballon d'Or – faqat shaxsiy shon-shuhrat emas, balki pozitsiyalar ierarxiyasini o‘zgartirish imkoniyati ham. Bolalar faqat hujumchi bo‘lishni emas, maydonning har bir nuqtasida o‘ynashni orzu qilishi kerak, deydi u.
Endi navbat – saylovchilarda
Ruiz o‘zini mukofotga da’vogarlardan biri sifatida ochiq ko‘rsatdi. Jahon chempionligi, Champions League, jarohatga qaramay hal qiluvchi o‘yinlardagi ta’siri – hammasi uning tomonida. Lekin Ballon d'Or hech qachon faqat sovrinlar matematikasi bo‘lmagan. Bu – taassurotlar, hikoyalar, ovoz beruvchilarning didi va zamon ruhining aralashmasi.
Lamine Yamal kabi yorqin, yosh va hujumkor nomzodlar fonida, Fabian Ruizning savoli bitta: hakamlar bu safar raqamlar va sarlavhalardan tashqariga qaraydimi?
