Gabriel Batistuta: Futboldan zavq olmadi, Messi–Maradona savoliga javob yo‘q
Gabriel Omar Batistuta — Italiyada afsonaga aylangan hujumchi, lekin uning so‘zlari ko‘pincha gol bayramidan ham keskirroq bo‘ladi. U yaqinda “Gazzetta” bilan suhbatda nafaqat Argentina terma jamoasining hozirgi yo‘lini, balki o‘z karerasiga bo‘lgan munosabatini ham ochiqchasiga tilga oldi. Va bu gaplar ko‘pchilikni hayratda qoldirishi aniq: Batistuta aytishicha, u futbol o‘ynashdan deyarli zavq olmagan.
Scaloni va Argentina: soddalikdagi kuch
Lionel Scaloni – o‘tmishda Atalanta va Lazio himoyachisi, bugun esa jahon chempioni murabbiyi. To‘rt yil avval u Argentina bilan Jahon chempionatini yutdi, endi esa amaldagi chempion sifatida yana favoritlar safida.
“Jamoa undan mamnun,” – deydi Batistuta. “Keling, rostini aytaylik, bu futbol. Oyga uchish uchun o‘qiyotgandek o‘rganish shart emas. Murabbiy va jamoa o‘rtasida yaxshi munosabat bo‘lsa, bu ulkan yutuq: hamma uning g‘oyalariga ergashadi. Scaloni bunga erishyapti.”
Argentina yaqin soatlarda pley-offda Cape Verde bilan maydonga tushadi. Oddiygina savol tug‘iladi: Batistuta uchun bu oson bosqichmi?
U kulib javob beradi: “Sekinroq… Siz, italiyaliklar, oson o‘yinlar haqida gapira olmaysiz.”
Keyin ohang birdan jiddiylashadi.
“Ishonaman, lekin xotirjam emasman. Guruh bosqichi – bir narsa, ‘qolish yoki ketish’ o‘yinlari – butunlay boshqa narsa. Hamma gapiradi, lekin ko‘p narsani unutishadi: futbol – bu ketidan quvilayotgan to‘p. U ba’zan ustunga tegadi, va siz bilmay qolasiz – ichkariga kiradimi yoki tashqariga chiqadimi.”
“Futbolni sog‘inmayman. Umuman”
Batistutadan eng oddiy savollardan biri so‘raldi: futbolchilik davridan nimani sog‘inasiz?
Javob esa oddiy emas.
“Hech narsani. Men futbol o‘ynashdan zavq olmasdim, qisman og‘riqlar tufayli, qisman esa odamlar meni ko‘rish uchun pul to‘lashgani uchun. O‘zimga erkinlik bermasdim. Gol urganda ham, bu mening majburiyatimdek tuyulardi – eng yaxshi tomoshani taqdim etishim kerak edi. Men Maradona bo‘lib tug‘ilmaganman, bunga mehnat qilishimga to‘g‘ri kelgan.”
Bu so‘zlar afsonaviy “Batigol” obrazini boshqacha ko‘rsatadi: gol bayramlari ortida o‘ziga nisbatan shafqatsiz, talabchan, tinmay o‘zini siquvchi inson turgan.
“Qirq yil davomida o‘zimga qattiq bo‘ldim, – deya davom etadi u. – Endi qolgan umrni quvonch bilan yashayapman.”
Rekonkista dalalaridan FIFA sahnasigacha
Bugun Batistuta hayoti stadion shovqinidan yiroq, lekin butunlay ham emas.
“Qanchaga cho‘zilishini hech kim bilmaydi, men ham, – deydi u. – Rekonkistadagi, tug‘ilib o‘sgan shaharchamdagi qishloqda qoramollarim bor. Odatda ularni boshqaraman, ba’zan esa o‘zim bevosita qarashimga to‘g‘ri keladi – shuni ham qilaman. Keyin esa FIFA Legends bilan sayohat qilaman, bu juda yoqimli.”
Bir paytlar Wembley va Old Traffordda himoyachilarni yer tishlatgan hujumchi bugun dala, chorva, sayohat va afsonalar safidagi uchrashuvlar orasida yashaydi. Temp o‘zgargan, lekin hayotga ishtiyoq qolgan.
Fiorentina bilan masofa va Florensiyaga qaytish
Albatta, gap Batistuta haqida ketar ekan, Fiorentina tilga olinmasdan qolmaydi. U bu klub bilan o‘zini Italiya futbolining ramziga aylantirgan.
“Ularni kuzatib boraman, lekin Fiorentina bilan biroz uzoqlashganman,” – deydi u. “Fabio Grosso kelganini bilaman, so‘nggi yillarda yaxshi ish qildi. Yoz oxirida klubning 100 yillik yubileyiga Florensiyaga qaytaman.”
Bir vaqtlar “Artemio Franchi”ni portlatgan zarbalar endi xotiralarda. Ammo yuz yillik tantana uchun Batistutaning qaytishi – Florensiya uchun alohida bayram bo‘ladi.
Messi yoki Maradona? Javobsiz savol
Suhbat oxirida odatiy, ammo baribir eng og‘ir savollardan biri tashlanadi: Messi yoki Maradona?
Batistuta yana o‘ziga xos hazil bilan zarbani qaytaradi: “Menga bu jiddiy intervyu bo‘ladi, arzimas savollar bo‘lmaydi, deyishgandi. Rostini aytsam, biz ham o‘zimizdan shuni so‘raymiz… va bizda ham javob yo‘q.”
Bu – Argentina futbolining abadiy bahsi. Uni hal qilishga Batistuta ham qo‘l sirmaydi. U faqat o‘z yo‘lini biladi: Roma bilan 2000–01 yilda Scudetto, 318 ta Serie A uchrashuvida 183 gol va og‘riq bilan aralashgan, lekin tarixga muhrlangan karera.
U futbolni sog‘inmaydi, deydi. Lekin futbol uni hali ham qo‘yib yuborganicha yo‘q. Savol shunda: uning hikoyasi – keyingi avlod yulduzlari uchun ogohlantirishmi yoki buyuklik narxi shunchaki shundaymi?
