Gabriel atrofidagi bo‘ron: Unitedning yulduzini ushlab qolish kurashi
Manchester United akademiyasi atrofida yana bir bor shovqin. Bu safar gap shunchaki navbatdagi iqtidor haqida emas. Gap – 15 yoshli, ikki oyog‘iga birday ish yuritadigan, jarima maydoni ichida raqibni raqsga tushiradigan va darvoza tomon ilk imkonni golga aylantirishni biladigan Gabriel haqida ketmoqda.
U uchun kurash esa allaqachon boshlangan. Real Madrid, Barcelona, Paris Saint-Germain va Bayern Munich unga navbatga turib bo‘ldi. United esa bitta pozitsiyada qat’iy: uni qo‘yib yuborish niyati yo‘q.
Ratcliffe bosimi, Brexit qoidalari va 16-oktabr sanasi
INEOS rahbari Sir Jim Ratcliffe allaqachon Old Trafford atrofida bir qator ommabop bo‘lmagan qarorlari uchun noroziliklarga duch kelgan. Endi esa u uchun yanada xavfli sinov yaqinlashmoqda: klub tarixidagi eng noyob iste’dodlardan birini qo‘ldan chiqarish xavfi.
Gabrielning amaldagi shartnomasi kelasi yozgacha amal qiladi. U klubning to‘laqonli “full-time” modeli yoki stipendiya dasturiga kiritilmagan. Demak, 16 yoshga to‘ladigan 16-oktabr kuni, agar Yevropa pasportiga ega bo‘lsa, texnik jihatdan erkin ravishda Yevropa Ittifoqi hududidagi istalgan klubga o‘tishi mumkin.
United aynan shuni o‘rganmoqda. Uning otasi Joe O’Cearuill — Irlandiya terma jamoasi uchun ikki marta maydonga tushgan sobiq professional futbolchi. Onasi esa kipr-yunon ildizlariga ega. Brexit qoidalariga ko‘ra, ikki fuqarolikka ega bo‘lgan bunday futbolchi 18 yoshga yetmasdan Angliyadan Yevropa Ittifoqi mamlakatiga ko‘chib o‘tishi mumkin.
O‘tgan yili United uni Manchester City qo‘lidan tortib olib qolgan edi. Bu safar esa jang ancha keskin. Ehtimol, bu gal Gabrielning o‘zi allaqachon qaror qilib bo‘lgandir. U shanba kuni birinchi jamoa mashg‘ulotlariga jalb etilishi kerak edi, lekin umuman kelmadi. Bu hafta Carringtonda ham ko‘rinmadi.
Tarix yozish arafasida – va birdaniga ortga qadam
Michael Carrick chorshanba kuni Old Traffordda bo‘lib o‘tadigan Carabao Cup uchinchi bosqichida Brighton ga qarshi o‘yinga Gabrielni tarkibga qo‘shmoqchi edi. Agar u maydonga tushganida, United tarixidagi eng yosh futbolchi sifatida rekord o‘rnatardi.
Endi esa bu imkon bekor qilindi. Uning ishtiroki rasman rad etildi.
Bu qaror klub ichidagi keskinlikni yanada oshirdi. Marcus Rashforddan keyin United akademiyasi haqiqiy superyulduz yetishtira olmadi. Gabriel esa 11 yoshidan beri akademiyada umid chirog‘i bo‘lib kelmoqda. U ikki oyog‘i bilan ham birday ishlay oladigan, eng tor zonalardan ham yo‘l topib chiqadigan, imkon tug‘ilishi bilanoq darvozani nishonga olishdan cho‘chimaydigan hujumchi.
Uni Lionel Messi bilan solishtirish – adolatsizlik. Lekin Neymar uslubiga yaqinligi sezilmay qolmaydi. Hatto u ham Neymar kiyadigan Nike butsalari modelida o‘ynaydi – 2025-yil mart oyida sport brendi bilan daromadli shartnoma uzaytirilgan.
14 yoshida U18ni zabt etgan, U21da ham to‘xtamagan
O‘tgan mavsum Gabriel 14 yoshida United U18 jamoasiga ko‘tarilib, yana bir rekordni yangiladi. 21 ta liga uchrashuvida 20 ta gol. Natija hamma narsani aytib turibdi.
Bu ko‘rsatkich unga ilk bor ta’sis etilgan Premier League U18s Player of the Year mukofotini olib keldi. Shuningdek, u United tarixidagi eng yosh Jimmy Murphy Young Player of the Year sovrindori bo‘ldi.
Avgust oyida u U21 darajasiga sakrab o‘tdi. Ipswich ga qarshi debyut uchrashuvida ikki golli uzatma, ustiga-ustak nafis chip uslubidagi gol. Hisob – 5:0. Oradan yetti kun o‘tib, Leicester City ga qarshi 4:1 hisobidagi g‘alabada ham yana to‘p kiritdi.
Bularning barchasi bitta haqiqatni ko‘rsatadi: bu bola o‘z rivojlanish bosqichida tengdoshlaridan ancha oldinda. United hujumda ilhom izlayotgan bir paytda Carrickdan Gabrielga imkon berishni talab qilish oson tushunarli. Ayniqsa, Arsenal dagi Max Dowman misoli ko‘z oldida turganda.
Dowman, Nwaneri va “agar yetarli darajada yaxshi bo‘lsang, yoshing muhim emas”
Premier League sahnasida yosh futbolchilar uchun eshiklarni Arsenal yana bir bor keng ochib berdi. 2022-yil sentyabrida Ethan Nwaneri 15 yosh-u 181 kunligida Brentford ga qarshi maydonga tushib, liga tarixidagi eng yosh futbolchi bo‘ldi. So‘nggi bir yilda uning o‘sishi biroz sekinlashdi, u Marseille va Borussia Dortmund ga ijaraga berildi, lekin shunga qaramay, 19 yoshida Arsenal safida 50 dan ortiq o‘yin o‘tkazishga ulgurgan.
Arsenal shu yo‘lni Max Dowman bilan ham davom ettirdi. 2025-yil avgustida Mikel Arteta uni Leeds United ga qarshi o‘yinda maydonga tashlab, Premier League tarixidagi ikkinchi eng yosh futbolchiga aylantirdi. Mart oyida esa Dowman Everton darvozasiga kiritgan ajoyib yakka-yakka reydi bilan James Vaughan rekordini yangiladi – 16 yosh-u 139 kunligida ligadagi eng yosh to‘purarga aylandi.
May oyida u eng yosh chempion sifatida tarixga kirdi. Bu hafta esa Ipswich ga qarshi Carabao Cup uchrashuvida dubl qayd etib, Arsenal va Everton afsonasi Wayne Rooney dan keyin 16 yoshida yirik musobaqada dubl qilgan atigi ikkinchi futbolchi bo‘ldi. Hisob – 4:2, sahnada esa yana Dowman.
U allaqachon Arsenal safida 14 ta o‘yinda maydonga tushdi. Texnika va jismoniy tayyorgarlikdagi noyob uyg‘unlik Artetaga uni chetlab o‘tish imkonini qoldirmadi. Murabbiy hatto uni Messi bilan bir qatorda tilga oldi, lekin Dowmanni ehtiyotkorlik bilan, kerakli lahzalarda sahnaga chiqarib, bosqichma-bosqich ulg‘aytirmoqda.
Gabriel – mo‘’jiza, lekin hali jismonan tayyor emas
Gabrielning Dowman bilan taqqoslaganda asosiy kamchiligi – jismoniy ko‘rsatkichlar. U juda yengil gavdali, ko‘pincha maydondagi eng kichik futbolchi. Uning qat’iyati va xarakteri bu kamchilikni qisman yopadi, lekin Premier League darajasida bunday gavdada o‘yin – xavfli tajriba.
Agar United uni shoshma-shosharlik bilan birinchi jamoaga tashlasa va u bir-ikki o‘yinda yorqin o‘ynab qolsa, bosim darhol osmonga chiqadi. Har hafta uni asosiy tarkibda ko‘rishni talab qilishadi. Bu esa 15-16 yoshli futbolchining tanasiga ham, psixikasiga ham ulkan yuk.
Arteta Dowmanni vaqti-vaqti bilan qo‘shib, kuchli va chuqur tarkibdan foydalanish imkoniyatiga ega. Arsenal g‘alabalarni odatdagidek olib borayotgan paytda yosh futbolchini aylantirish oson. Unitedda esa vaziyat butunlay boshqa: jamoa o‘yini notekis, natijalar beqaror.
Carrick bugun Gabrielni asosiy rejaga qo‘shib, ertaga olib tashlasa, uni haddan tashqari ehtiyotkorlikda ayblashadi. Aksincha, Gabriel kirib kelib, o‘zini ko‘rsata olmasa, “ortiqcha shov-shuv qilingan prospect” degan tamg‘a yopishadi.
Shu nuqtai nazardan, Carrick hozirgacha juda ehtiyotkor, lekin mantiqli yo‘l tutdi. Buni United akademiyasi bitiruvchisi Danny Simpson ham tasdiqlaydi.
Simpsonning ogohlantirishi: “Bu Arsenal emas”
Free Bets orqali GOAL ga bergan intervyusida Simpson shunday dedi:
“Arsenal ning Max Dowman bilan qilgan ishini ko‘ryapsiz. U keladi, murabbiy uni biroz o‘ynatadi, keyin olib qo‘yadi, bir muddat ko‘rinmaydi, keyin yana qaytadi. Dowman uchun bu osonroq.
Men United orqali o‘sganman, odamlar bir narsani tushunmaydi. O‘sha paytda United juda kuchli edi. Men 10 daqiqaga maydonga tushardim, chunki ko‘pincha 2:0, 3:0 hisobida oldinda bo‘lardik. Men debyut qilardim, ikkinchi o‘yinimni o‘ynardim va baribir chempionlikka da’vogarlik qiladigan ikkinchi tarkib bilan birga edim. Hozir Max Dowman ham shunday holatda. U ishonch bilan uchib yurgan, yulduzlarga to‘la, yutib o‘rganib qolgan jamoaga kirib boryapti.
Ikkinchi tarkibdagilar ham yuqori saviyada, maydonga tushib ta’sir ko‘rsatish oson. United hozir boshqacha. Biz hammamiz Gabrielni ko‘rishni xohlaymiz, bu hayajonli, lekin Arsenal dagi Dowman bilan vaziyatni solishtirish – noto‘g‘ri.
Menimcha, Michael Carrick qachon va nima qilishni biladi. Buni Shea Lacey misolida ham ko‘rdik. U bilan birga mashg‘ulot o‘tkazganman, u haqiqatan ham top-talent. Gabrielni ham shunchaki jamoa atrofida ushlab turing, mashq qilsin, vaqti keladi.”
Simpsonning so‘zlari United holatini juda aniq tasvirlab beradi: bu klub hozir yosh yulduzlarni xavfsiz muhitda sinab ko‘rish hashamatiga ega emas.
Yamal, Barca, Real – tezkor shon-shuhrat vasvasasi
Biroq ambitsiyali o‘smirni tiyib turish qiyin. Gabriel Dowman bilan taqqoslash adolatli emasligini tushunsa ham, Barcelona dagi Lamine Yamal yo‘lini ko‘rib, befarq qarab tura olmaydi.
Yamal 2023-yilda 15 yosh-u 9 oy-u 16 kunligida Barcelona birinchi jamoasida debyut qilganida ham juda oriq, jismonan mo‘rt ko‘ringan. Lekin uning tezligi va futbol tafakkuri raqiblarni aldashga yetarli bo‘ldi.
La Liga jismoniy kurashdan ko‘ra taktik intizom va to‘pni nazorat qilishga ko‘proq urg‘u beradigan liga. Texnik mahoratga tayanadigan futbolchilar uchun bu ideal makon. Premier League da esa hamma narsa boshqacha: yuqori tezlik, bosim, vaqt deyarli yo‘q.
Gabriel shuni o‘ylashi mumkin: Barca yoki Real Madrid uni tezroq yulduzga aylantiradi. Bu fikr ma’lum ma’noda tushunarli, lekin bir vaqtning o‘zida sodda qarash ham. Yamal Barcelona da debyut qilgan paytda, klub Xavi boshchiligida La Liga chempionligi sari borayotgan, lekin Champions League guruh bosqichidanoq uchib ketgan edi. Oldinda esa qanotlarda Raphinha, Ousmane Dembele va Ferran Torres hali bugungidek yetuk emasdi, tarkibda bo‘shliq bor edi.
Bugungi Barcelona esa boshqa: Yamal, eng yuqori cho‘qqisidagi Raphinha, Anthony Gordon, Karim Adeyemi va Gabriel Jesus old chiziqda raqobat qilmoqda. Madridda esa Jose Mourinho qo‘l ostida Kylian Mbappe, Vinicius Junior, Jude Bellingham, Yan Diomande kabi yulduzlar bor.
Gabriel qayerga bormasin, sabr qilishiga to‘g‘ri keladi. Lekin muntazam o‘yin amaliyotiga eng ravshan yo‘l aynan United da. “Hammasini hozir va darhol” degan pozitsiya oxir-oqibat uning o‘ziga qarshi ishlashi mumkin.
“Bolakay” bilan shart qo‘yib bo‘lmaydi
Bir haqiqat bor: United 16 yoshga ham to‘lmagan futbolchidan shantaj qabul qila olmaydi. U qanchalik iste’dodli bo‘lmasin, hali GCSE imtihonlariga ham 18 oy bor.
Carrick va akademiya murabbiylari hozirgacha Gabrielga to‘g‘ri yo‘l ko‘rsatib kelishgan. Agar u hushyorlik bilan qaror qilsa, ular uni bundan keyin ham to‘g‘ri boshqaradi. Aks holda, uni ushlab turishning ma’nosi qolmaydi.
Bu mavsum yomon startdan keyin United uchun har qanday chalg‘ituvchi omil xavfli. Gabriel atrofidagi cho‘zilgan saga esa aynan shunday xavf. Unga yaqinlaridan bosim bo‘layotganmi yoki yo‘qmi – baribir, hozirgi harakatlari haddan tashqari o‘zini ustun qo‘yish hissidan dalolat beradi.
United ruhiyati: hech kim klubdan kattaroq emas
Old Trafford tarixini yozgan uyda yetishgan afsonalar – George Best, Sir Bobby Charlton, Ryan Giggs, David Beckham, Paul Scholes, Gary Neville – bir narsani umumiy qiladi: hech kimga hech narsa sovg‘a qilinmagan. Ular o‘z yo‘lini tirnoqlari bilan tirnab ochgan, maydonda ham, undan tashqarida ham eng yuqori talablarni bajargan.
Sobiq bosh murabbiy Ruben Amorim ham ketishidan biroz oldin aynan shuni eslatgan edi: “Klubimizda bir turli huquqiylik hissi paydo bo‘lgan. Ba’zan qiyin pallalar yoshlar uchun yomon emas. Har narsaga maqtov talab qilavermaymiz. Yordam qilmayapmiz.
Bugun futbolchilar klubga qarshi gapirishadi, o‘zini ustun his qilishadi. Qolaylik. Kurashaylik. Engib o‘taylik. Shunday qilibgina muammolarni hal qilamiz.”
Amorim ko‘p narsada adashgan bo‘lishi mumkin, lekin bu fikrida haq edi. Gabriel hozirgi kayfiyatida United formasida jiddiy farq qiladigan darajaga chiqolmaydi. Har qanday yosh iqtidor uchun eng muhim saboq – hech kim klubdan kattaroq emas.
Agar bu haqiqat Gabriel ongiga yetib bormasa, United uchun eng to‘g‘ri yo‘l bitta bo‘lib qoladi: uni qo‘yib yuborish va navbatdagi yulduzni topish. Klub esa baribir qoladi. Savol faqat shunda: Gabriel bu tarixning markazida bo‘ladimi yoki uning chetida qoladimi?
