Ispaniya jahon chempionati finalida Argentinani mag‘lub etdi

Ispaniya MetLife Stadiumda bo‘lib o‘tgan jahon chempionati finalida Argentinani 1:0 hisobida mag‘lub etib, futboldagi eng yirik sovrinni qayta qo‘lga kiritdi. So‘nggi hushtak yangraganida esa maydon markazida bir odam qimirlamay yotardi. Lionel Messi. Butun dunyo ko‘z o‘ngida, yana bir orzu chilparchin bo‘lganini his qilgancha.

Maydon markazidagi sukut va bir quchoq

Ispaniya futbolchilari chempionlikni nishonlab yugurib ketar, Argentinaning 10-raqami esa gazon ustida cho‘zilib qoldi. Uzoq yillar davomida boshqalarga umid, o‘yin, sehr ulashgan inson bu safar o‘zi tasalli izlayotgandek edi.

Shu payt sahnaga yana bir 10-raqamga da’vogar yulduz chiqdi. Lamine Yamal. Endigina o‘smir, ammo allaqachon yulduz. U birinchi bo‘lib Messining yoniga bordi, uni quchoqladi. Kadrlar butun dunyoga tarqaldi: bir avlodning dahi futbolchisi va uning izidan kelayotgan navbatdagi fenomen. Qisqa quchoqlashuv, ammo ramzi juda katta.

Bu tasvirga yana bir qatlam ma’no qo‘shadigan voqea bor: 2007-yilda UNICEF aksiyasida yangi tug‘ilgan chaqaloq bilan suratga tushgan Messi. O‘sha chaqaloq – Lamine Yamal ekani keyinroq ma’lum bo‘ldi. O‘sha paytda oddiy reklama kampaniyasi bo‘lib ko‘ringan surat bugun futbol tarixidagi eng g‘aroyib tasodiflardangina emas, balki avlodlar almashinuvi timsoliga aylandi.

Ispaniyaning temir mudofaasi va qaytgan taxt

Messi bu kechada hammasini sinab ko‘rdi. Lekin 120 daqiqa davomida Ispaniyaning mukammal tartibga solingan mudofaasi uni yo‘lidan qaytardi. Markazda Rodri, orqada Aymeric Laporte – ular Argentinaning har bir hujumini sindirishga tayyor turgan devordek ishladi.

Ispaniya 16 yildan so‘ng yana dunyo cho‘qqisiga qaytdi. Birinchi jahon chempionligidan keyin orada o‘tgan murakkab yillar, yangilangan tarkib, yangi murabbiylar, yangi falsafa – hammasi shu kechaga olib keldi. Intizomli taktika, qanotlarda yosh, qo‘rqmas futbolchilar, to‘pni nazorat qilish va o‘yinni ritmini o‘z qo‘lida ushlab turish – bularning bari amaldagi chempionni tiz cho‘ktirishga yetdi.

Argentinaliklar esa oxirigacha kurashdi. Ammo hal qiluvchi lahzalarda Ispaniya bardoshi ustun keldi. Boshqa jahon chempionati, yana bir final, lekin bu safar Messi kubokni emas, alamni quchoqladi.

Scaloni ko‘z yoshlari va minnatdorlik

Uchrashuvdan keyin Lionel Scaloni matbuot zaliga keldi. Uning kelajagi haqida savollar allaqachon havoda muallaq edi. Ammo u avvalo futbolchilarini himoya qildi, ularni qadrladi, bu yo‘lni behuda bo‘lmaganini eslatdi.

"It’s difficult to make people understand that they should enjoy this as well. It’s very difficult, but we have to know that this is also a victory. I hope and wish that people are aware of what has been achieved and, above all, the way it was achieved. I already cried as much as I needed to in the locker room, but this group deserves our gratitude because they have been warriors," – dedi u, Marca keltirgan so‘zlarda.

Uning nutqida alam ham, faxr ham bor edi. Soyabon ostidagi matbuot zali devorlaridan Scaloni ko‘z yoshlari allaqachon kiyim almashtirish xonasida to‘kilgani, bu jamoaga bo‘lgan hurmati esa hali tugamaganini sezish qiyin emasdi. U bu turnirni mag‘lubiyat sifatida emas, uzoq yo‘lning yana bir og‘ir, ammo sharafli bekati sifatida ko‘rdi.

Messi uchun so‘nggi sahna bo‘ldimi?

Endi Argentinaning kelajagi haqida savollar ko‘payadi. Scaloni qoladimi? Yangi davr qanday boshlanadi? Eng katta savol esa bitta: Messi yana milliy libosni kiyadimi?

Bu jahon chempionati uning navbatdagi ajoyib yurishi bo‘ldi. Yana bir final, yana bir yetakchilik, yana bir bor butun xalqni birlashtirish. Lekin bu safar yakunda medalning rangi boshqacha, kayfiyat ham. Uning tanasi charchagan, lekin ruhi hali ham raqobatga chanqoqligini maydondagi har bir harakati ko‘rsatib turdi. Shunga qaramay, yoshi, yuklangan mas’uliyat va bu mag‘lubiyatdan keyingi ruhiy zarba – hammasi qarorni og‘irlashtiradi.

Agar bu uning so‘nggi jahon chempionati bo‘lsa, unda yakun sahnasi ham ramziy bo‘ldi: gazon ustida yotgan Messi va yonida uni quchoqlayotgan Yamal. Futbol tarixida ko‘p ko‘riladigan, ammo hech qachon eskirmaydigan manzara – buyuklar ketadi, yangilar keladi.

Ispaniyaning yangi davri

Ispaniya esa endi kelajak haqida o‘ylashi mumkin. Kubok qo‘lda, ishonch qaytdi, tizim ishlayapti. Lamine Yamal allaqachon dunyoning eng yorqin iste’dodlaridan biri sifatida tan olingan. Uning yoshi, maydondagi sovuqqonligi, katta sahnada qo‘rqmas o‘yin ko‘rsatishi – bularning bari La Roja uchun yangi davrning bosh sarlavhasiga o‘xshaydi.

Bu jamoa endi faqat o‘tmishdagi 2010-yillar shon-shuhrati haqida emas, yangi tarix yozish haqida o‘ylaydi. MetLife Stadiumdagi kecha esa shu yangi bobning birinchi sahifasiga aylandi.

Bir tomonda alamli mag‘lubiyat, boshqa tomonda shodiyona. Lekin eng kuchli kadr – kubok bilan suratga tushayotganlar emas, balki maydon markazida bir-birini quchoqlagan Messi va Yamal bo‘lib qoldi. Futbol yana bir bor o‘zining eng katta sirini eslatdi: hech kim abadiy emas, lekin o‘yin hech qachon to‘xtamaydi. Endi savol bitta – keyingi bobni kim qanday yozadi?