Keith Andrews: Brentfordning yangi murabbiyi

Premier League maydonlarini bir paytlar futbolchi sifatida kezib yurgan Keith Andrews endi o‘sha sahnaga butunlay boshqa rakursdan qaytdi. Blackburn va West Brom safida o‘ynab, Respublika of Ireland terma jamoasi bilan 35 ta o‘yin o‘tkazgan sobiq yarim himoyachi murabbiylikka MK Donsdagi Karl Robinson yonida kirib kelgandi. Bugun esa u Brentfordning eng kutilmagan, eng yorqin topilmalaridan biriga aylangan.

Set-piece murabbiydan bosh murabbiygacha

Andrewsning yo‘li tekis bo‘lmadi. U avval Stephen Kenny qo‘l ostida Respublika of Ireland U21 va katta terma jamoasida assistent bo‘lib ishladi, keyin esa Sheffield United bosh murabbiyi Chris Wilder shtabida tajriba to‘pladi. 2023-yilda Brentford uni standart vaziyatlar bo‘yicha murabbiy sifatida olib kelganida, bu odatiy, sokin qadamdek tuyulgandi.

Haqiqiy burilish esa 2025-yil yozida yuz berdi. Thomas Frank Tottenhamga yo‘l olganidan so‘ng klub rahbariyati katta bozorni emas, o‘z ichki zaxirasini ko‘zdan kechirdi va aynan Andrewsga ishonch bildirdi. Bu qaror ko‘plab savollarni tug‘dirdi, qoshlar chimirildi, “risk” so‘zi tez-tez tilga olindi.

Ammo shubhalar uzoqqa cho‘zilmadi. Andrews javobni maydonda berdi.

Relegatsiya qo‘rquvidan to‘qqizinchi o‘ringa

O‘tgan mavsum Brentford haqida gap ketganda ko‘pchilik bir xil gapni takrorlardi: “Thomas Franksiz bu jamoa qulaydi.” Yulduz futbolchilar ketdi, tizim o‘zgardi, yangi bosh murabbiy tajribasizdek ko‘rindi. Relegatsiya so‘zi klub atrofida doimiy shovqin bo‘lib turdi.

Andrews esa bu shovqinni tezda bo‘g‘di. Brentford nafaqat qulash zonasidan uzoq turdi, balki mavsumni to‘qqizinchi o‘rinda yakunlab, o‘z chegarasini balandroq chizdi. Yevropa yo‘llanmasi qo‘lga kirmadi, ammo u shunchaki qo‘ldan chiqib ketdi – yetib borish mumkin bo‘lgan masofa ichida.

Endi esa maqsad o‘zgardi. 2026-27 mavsumida Brentford Yevropa zonasi haqida shunchaki orzu qilmayapti, u yerga real nishon sifatida qarayapti.

Uzun muddatli shartnoma va katta klublar soyasi

Klub Andrews bilan 2032-yilgacha mo‘ljallangan uzoq muddatli shartnoma tuzgan. Bu ishonch bayonoti. Lekin shu bilan birga, savol ham: agar u hozirgi sur’atda davom etsa, Brentford uni qancha vaqt ushlab tura oladi?

Premier League gigantlari murabbiylar bozorida doim hushyor. Traektoriyasi keskin yuqoriga qarab ketayotgan, ichki resurslardan jamoa yasashni biladigan, bosim ostida sovuqqon qoladigan murabbiylar esa ayniqsa qadrlanadi. Andrews hozir aynan shunday profilga mos kelmoqda.

Morrisonning hayratga to‘la bahosi

Brentford sobiq hujumchisi Clinton Morrison, hozirda tahlilchi sifatida faoliyat yuritayotgan, vaziyatni eng yaqin kuzatuvchilardan biri. U Freebets.com bilan suhbatda, GOAL nashriga bergan fikrlarida do‘stining ishiga baland baho berdi.

Uning so‘zlariga ko‘ra, Brentford allaqachon Yevropa saralash zonasi uchun kurashadigan darajaga yetgan va hatto bu mavsumdayoq kubok yutish imkoniyatiga ega. Morrison Birmingham – Brentford uchrashuvida Andrews bilan yaqinda gaplashganini aytib, murabbiyning jamoa tuzilishini alohida e’tirof etdi: har bir pozitsiyada ikki raqobatchi, rotatsiya uchun keng tanlov, ichki bosim va sifat.

Transferlar: ichki raqobatni portlatgan yoz

Brentford yozda shunchaki o‘rinbosar emas, darhol asosiy tarkibga da’vogar futbolchilarni olib keldi. Morrison ayniqsa yangi kelganlar haqida to‘xtaldi.

[Mamadou] Sangare – uning fikricha, top-4 jamoalaridan biriga bemalol borishi mumkin bo‘lgan iste’dod. U Brentfordni tanladi. Sababi oddiy: loyiha unga ma’qul tushdi. Klub esa o‘z navbatida bozorni yutganini his qilmoqda.

Old chiziqda Callum Wilsonning tajribasi Thiago uchun bevosita bosim manbai bo‘lib turibdi. Hujumdagi raqobat bu darajada bo‘lsa, hech kim o‘z o‘rnini kafolatlangan deb bilmaydi.

[Jaidon] Anthony Burnleydan kelib, mavsumni kuchli boshladi va [Dango] Ouattara hamda Kevin Schade uchun sog‘lom raqobat yaratdi. Har bir qanotda, har bir hujum nuqtasida tanlov bor.

Eng qimmat bitimlardan biri – [El Hadji Malick] Diouf. Brentford uni West Hamdan 40 millionga olib keldi, ammo hozircha u ham asosiy tarkibga kira olmayapti. Bu holatning o‘ziyoq jamoa chuqurligini ko‘rsatib turibdi: 40 millionlik futbolchi ham zahirada qolishi mumkin.

Shu fonida Keane Lewis-Potter alohida ajralib turibdi. Morrison uni “ajoyib” deb ta’rifladi. U maydonda o‘z o‘rnini nafaqat saqlab qoldi, balki yangi kelganlar orasida ham mezon bo‘lib qoldi.

Stereotiplarni sindirgan Brentford

O‘tgan mavsum oldidan ko‘pchilik bir xil ssenariyni chizgandi: yulduzlar ketadi, Thomas Frank yo‘q, Brentford pastga qulaydi. Bu klub “model”i tugadi, deyishdi.

Andrews bu bashoratlarni parcha-parcha qildi. U tarkibdagi yo‘qotishlarga qaramay, tizimni qayta tikladi, yangi transferlarni asta-sekin qo‘shdi, eski tayanch futbolchilarning rolini qayta belgiladi. Jamoa esa bunga tez javob qaytardi: natijalar barqarorlashdi, o‘yin sifati ko‘tarildi, bosim ostida ham o‘z o‘yin uslubidan voz kechmadi.

Morrison aynan shuni urg‘uladi: ko‘pchilik Brentfordni tushib ketadi, deb o‘ylagan pallada Andrews jamoani yuqoriga olib chiqdi. Bu oddiy “omadli mavsum” emas, murabbiylik ishining natijasi sifatida ko‘rinmoqda.

Yangi mavsum boshlanishi ham buni tasdiqlayotgandek. Brentford startni ishonch bilan oldi, o‘yinida ikkilanma kam, pressingda tartib bor, hujumda esa ijodkorlik ko‘paygan.

Oldinda nima kutyapti?

Brentford hozircha o‘zini “katta olti” ichida emas, lekin ularning soyasida bemalol his qilyapti. Yevropa yo‘llanmalari – real maqsad. Ichki kuboklar – haqiqiy imkoniyat. Tarkib chuqurligi va ichki raqobat esa uzoq mavsum davomida eng katta qurolga aylanishi mumkin.

Asosiy savol endi boshqacha: bu loyihaning cho‘qqisi Brentford bilan keladimi yoki Andrewsni tez orada Premier League gigantlaridan biri olib ketadimi?

Hozircha bitta narsa aniq – uning nomi allaqachon katta futbol xaritasida yirik harflar bilan yozila boshladi.