
- muallif:
- Jasur Ahmedov
Liam Lawson: Red Bull bilan munosabat va Formula 1 sari yo‘l
Liam Lawson: uch kunlik “haydalish” va Red Bull bilan qayta tug‘ilgan munosabat
Toyota Racing Series’ning birinchi poygasida g‘alaba, Highlands Motorsport Park’dagi dadil hujum, Ferrari tizimidagi Marcus Armstrong’ni 16 yoshida yo‘ldan surib o‘tish – Liam Lawson uchun Formula 1 sari eshiklar aynan shunday ochilgandi. O‘sha paytda u hali maktab yoshida edi, ammo Red Bull skautlari va boshqa F1 jamoalarining e’tibori allaqachon unga qadalgan edi.
Shu sakrash uni 2019 yil boshida Red Bull junior dasturiga olib kirdi. Bir vaqtning o‘zida ikki frontda – FIA Formula 3 Championship’da MP Motorsport bilan, Euroformula Open’da esa Team Motopark safida – kurashgan yigit uchun bu juda keskin pog‘ona edi. Formula 3 mavsumi yakunida ikki podium va umumiy hisobda 11-o‘rin. Euroformula’da esa g‘alabalar, lekin tinimsiz taranglik. Ayniqsa, yana bir Red Bull iste’dodi Yuki Tsunoda bilan bo‘lgan keskin to‘qnashuvlar bilan esda qoldi.
Yangi Zelandiyalik poygachi o‘sha ilk yilning ichki portlashlarini endi ochiq gapira boshladi. Team Motopark boshlig‘i Timo Rumpfkeil bilan og‘zaki janjal, so‘ng esa Helmut Marko’dan kelgan sovuq qo‘ng‘iroq – bu hammasini chindan ham larzaga keltirgan lahza bo‘ldi.
Uch kunlik haydalish
Lawson o‘sha voqeani Great Company with Jamie Laing podkastida eslab berdi. U o‘sha paytda atigi 16 yoshda edi. Mavsum so‘nggi bosqichga kirgan, chempionlik uchun kurash avjiga chiqqan. So‘nggi hafta oxirida xato, avariya – va unvon qo‘ldan ketadi.
Boksga qaytganida kayfiyat vayron edi. U haydagan jamoa menejeri unga sovuqqina hukmni aytadi: ayb faqat o‘zingda. O‘smir yosh, qaynagan asab, og‘ir mag‘lubiyat. Javob esa keskin bo‘ladi. Lawson jamoa boshlig‘iga baqiradi, haqoratli so‘zlar ishlatadi. U odam esa jimgina qolmaydi – bo‘lganini Helmut Marko’ga yetkazadi.
Bir necha hafta o‘tib, Lawson allaqachon Yangi Zelandiyada, mavsum yakunlangan, lekin kelajak noaniq. Telefon jiringlaydi. Trubkaning narigi tomonida Helmut Marko. Uzoq tushuntirishlarsiz, izohsiz, faqat hukm: hammasi tamom, davom etmaymiz. So‘ng darhol aloqa uziladi.
Shu lahza Lawson uchun hammasi yiqilgandek tuyuladi. Oila davrasida shoshilinch yig‘ilishlar, “endi nima qilamiz?” degan savol. Bir necha kunlik mutlaq sukunat. Hech qanday xabar yo‘q, hech qanday yo‘l-yo‘riq yo‘q. Faqat bir narsa aniq: o‘tirib kutish bilan hech narsa o‘zgarmaydi.
Shunda u o‘zi tashabbus ko‘rsatadi. Helmut Marko’ga qayta qo‘ng‘iroq qiladi. Ovozida vahima emas, iltijo va mas’uliyat. U o‘zini oqlamaydi, balki tan oladi va bitta imkoniyat so‘raydi: bunday bo‘lmasligini, bu xatoni takrorlamasligini aytadi. Marko esa, ko‘p yillik tajribasiga qaramay, bu safar tinglashni tanlaydi. Va yana bir imkon beradi.
O‘sha uch kunlik “haydalish” Lawson uchun burilish nuqtasiga aylandi. U o‘sha kundan beri g‘azabni boshqarishni, hissiyotlarni yutib, natija bilan javob berishni o‘rgandi. Ba’zan kayfiyat charchaydi, poygada adrenalin chayqaydi, lekin u endi o‘sha 16 yoshli, boksga qaynab kirib kelgan yigit emas.
Turbulent o‘n yillik va nihoyat F1
Red Bull bilan bog‘liq bu notekis yo‘l keyingi o‘n yil davomida ham Lawson’ni tinch qo‘ymadi. U baribir tizim ichida qoldi, bosqichma-bosqich yuqoriga ko‘tarildi va nihoyat 2023 yilda orzusiga yetdi: Formula 1 debyuti. Bu ham tasodifiy lahza emas edi – Daniel Ricciardo jarohat olgach, RB’da bo‘shagan o‘rinni to‘ldirish uchun aynan Lawsonga ishonch bildiriladi.
U o‘sha imkoniyatdan mahkam ushlaydi. Shundan keyin 2024 yilga kelib, Singapore Grand Prix’dan so‘ng Ricciardo o‘rnini to‘liq egallaydi. Endi u faqat zaxira emas, balki start chizig‘iga doimiy chiqadigan haydovchi.
2025 yilda esa yana bir katta sakrash: to‘liq mavsum uchun Red Bull asosiy jamoasiga ko‘tariladi. Bu ko‘pchilik poygachilar orzu qiladigan nuqta. Ammo yuqori bosim, ichki raqobat va natija talabi bu darajada mutlaqo boshqacha. Lawson bu bosqichda atigi ikki poygadan so‘ng Racing Bulls tarkibiga qaytariladi.
Tashqaridan qaraganda, bu keskin pasayish bo‘lib ko‘rinishi mumkin. Lekin u bu safar 16 yoshli bola emasdi. Telefonning narigi tomonida “tamom” degan hukm emas, balki yangi sinov bor edi.
Racing Bulls’da qayta tiklanish
2026 yil – aynan shu sinovga javob bo‘ldi. Lawson Racing Bulls bilan o‘zini qayta ko‘rsatdi: sprintlar va grands prix bo‘yicha 18 ta poygada ochko olib, barqarorlik va yetuklik namoyish etdi. Bu raqamlar ko‘z-ko‘z qilish uchun emas, balki bir narsani isbotlash uchun kifoya: u endi faqat “iste’dodli yigit” emas, balki to‘liq shakllangan F1 haydovchisi.
Natija o‘z so‘zini aytdi. 2027 yil uchun ham Lawson Racing Bulls bilan qoladi. Endi u o‘sha uch kunlik “haydalish”ni eslab, kulib qo‘yishi mumkin. O‘sha paytda uning karerasi tugagandek tuyulgandi, aslida esa o‘sha zarba uni bugungi darajaga olib chiqqan sinov bo‘lib chiqdi.
Savol endi boshqacha: Lawson uchun bu Racing Bulls bosqichi yakuniy manzilmi yoki Red Bull bilan navbatdagi, bu safar uzoqroq davom etadigan davrning boshlanishimi? Paddockdagi javoblar turlicha bo‘lishi mumkin, lekin bitta narsa aniq – u endi telefon qo‘ng‘irog‘ini kutib o‘tiradigan o‘smir emas, balki o‘z taqdirini rul ortida yozayotgan poygachi.