Premyer-ligada ikki otlik: Arsenal va Manchester City
Atigi to‘rtta tur o‘tdi. Raqamlar hali to‘liq shakllanmagan, sovrinlar hali uzoqda. Lekin turnir jadvaliga bir qarash kifoya: yuqorida yana ikki tanish ism yonma-yon turibdi — Arsenal va Manchester City.
Ular so‘nggi to‘rt mavsumning uchtasida birinchi-ikkinchi o‘rinlarni bo‘lishib kelgan. Hozir ham boshqalardan bir pog‘ona balandroq ko‘rinmoqda. Savol shunday: bu mavsum ham chempionlik faqat shu ikki klub o‘rtasida hal bo‘ladimi?
Arsenal: chempionlikdan keyingi sovuqqon yurish
Arsenal o‘tgan mavsum 22 yillik tanaffusdan keyin chempionlikni qaytarib olgan, Mikel Arteta esa klub tarixidagi eng katta bosimlardan birini yengib o‘tgan murabbiy sifatida tilga tushgan edi. Ularning o‘yini ko‘p bora “attritsion”, ya’ni raqibni asta-sekin yemiradigan uslub sifatida ta’riflangan. Nafaqat go‘zallik, balki qat’iyat ham bu jamoaning asosiy belgilariga aylandi.
Yozda Community Shield’da Manchester City ustidan 3:0 hisobidagi ishonchli g‘alaba shu kayfiyatni davom ettirdi. Bu faqat kubok emasdi, balki kuchlar nisbatiga berilgan ilk signal edi.
Keyin liga boshlandi — va Arsenal to‘xtamadi. Coventry, Aston Villa, Chelsea va Sunderland birin-ketin mag‘lub etildi. Chempionlar Ligasi bahsida esa Napoli ham London klubining bosimiga chiday olmadi.
Statistika bu barqarorlikni yanada yorqin ko‘rsatadi: liga doirasida ketma-ket to‘qqizta g‘alaba, barcha musobaqalarni qo‘shganda esa 19 aprel kuni Cityga 90 daqiqada yutqazilgandan beri mag‘lubiyat yo‘q. Himoya chizig‘i esa ayni paytda ligadagi eng ishonchlilardan biri — atigi bitta gol o‘tkazib yuborilgan.
Arsenal hozircha shov-shuvli hujum raqamlari bilan emas, balki sovuqqon, hisobli futboli bilan peshqadamlikni ushlab turibdi. Bu ham chempion jamoaga xos fazilat.
City: Pepdan keyingi hayot va Maresca starti
Manchester City uchun esa bu mavsum bir davrning yopilishi bilan boshlandi. Pep Guardiola o‘n yillik, oltita chempionlik va Treble bilan yakunlangan ulkan davrdan so‘ng ketdi. Bunday almashinuvdan keyin ko‘pchilik Cityning ritmi sekinlashishini kutgandi.
Boshqaruvni Enzo Maresca qo‘lga oldi — bir paytlar Guardiola yordamchisi bo‘lgan mutaxassis endi o‘zini mustaqil bosh murabbiy sifatida isbotlamoqda. Hozircha esa start ideal: ligada to‘rtta o‘yin — to‘rtta g‘alaba.
Bournemouth, Crystal Palace, Coventry va Chempionlar Ligasida Porto mag‘lub etildi. Yakshanba kuni esa eng bahsli o‘yinlardan biri bo‘lib o‘tdi: Manchester United maydonida 1:0 hisobida g‘alaba. Yagona golni Erling Haaland urdi, keyinroq esa hakamlik organi bu vaziyat ofsayd tufayli bekor qilinishi kerakligini tan oldi. Natija esa o‘zgarmadi — City baribir to‘liq ochko bilan qaytdi.
Maresca jamoasi ham Arsenal kabi mudofaa ishonchliligi bilan ajralib turibdi — atigi ikkita gol o‘tkazib yuborilgan. Hujum esa, odatdagidek, son emas, sifatga suyanayotgandek.
Raqamlar nimani aytyapti?
Jadvalga qaralsa, Arsenal va City raqiblarini yanchayotgandek taassurot uyg‘otishi mumkin. Ammo chuqurroq ko‘rsatkilar biroz boshqacha manzarani chizadi.
To‘rtta turdan keyin Brighton 13 ta, Chelsea 10 ta gol urgan — bu ikkala peshqadamdan ko‘proq. Arsenal ham, City ham 8 tadan gol bilan kifoyalanmoqda.
Zarba bo‘yicha ham ular yetakchilar qatorida emas: Arsenal 10-o‘rinda, City 11-o‘rinda. Raqib jarima maydoni ichidagi tegishlar sonida esa mos ravishda oltinchi va beshinchi pog‘onada.
Demak, to‘liq hukmronlik emas, balki juda tartibli, balanslangan o‘yin. Ular raqibni bo‘g‘ib tashlamayapti, lekin zarba berishga ham imkon qoldirmayapti. Shuning uchun ham himoyadagi ko‘rsatkichlari ligadagi eng yaxshilar qatorida.
Qolgan “kattalar”: umid, beqarorlik va bo‘sh startlar
Yoz boshida Manchester United, Chelsea, Liverpool va Tottenham atrofida ham katta umidlar bor edi. Barchasi yangi yoki nisbatan yangi murabbiylar bilan mavsumni boshladi, barchasi o‘tgan yildan yaxshiroq natijani nishonga olgandi.
Hozircha esa manzara tartibsiz.
Chelsea: hujum bor, himoya — yo‘q
Chelsea yozda Xabi Alonso qo‘l ostida yangi sahifa ochdi. O‘tgan mavsumni 10-o‘rinda yakunlagan klub uchun yuqoriga sakrash zarur edi.
Hozirda ular beshinchi o‘rinda, birgina mag‘lubiyat bilan. 10 ta gol urilgan — bu yaxshi ko‘rsatkich. Ammo 9 ta gol o‘tkazib yuborilgan, bu esa butun ligada to‘rtinchi eng yomon himoya.
Eng achinarlisi — to‘rtta o‘yinning barchasida kamida ikki tadan gol o‘tkazilgan. Bunday holat klub uchun 2015-16 mavsumidan beri birinchi marta kuzatilmoqda. Ya’ni Alonso tizimi hujumda ishlayapti, lekin orqa chiziq hanuz notekis.
Liverpool: mag‘lubiyatsiz, lekin yetarlicha g‘alabasiz
Liverpool yozda murabbiy almashinuvi bilan yangi davrga qadam qo‘ydi, Andoni Iraola Anfield’da qiyin merosni qabul qilib oldi. O‘tgan mavsumni chempion sifatida yakunlagan klub bu safar ham yuqori marralarni ko‘zlagan.
Natija? To‘rtta o‘yin, mag‘lubiyat yo‘q, lekin uchta durang. Jamoa yettinchi o‘rinda. Eng tashvishli ko‘rsatkich — uy o‘yinlari. So‘nggi 63 mavsumda atigi uch marta shunday bo‘lgan: ilk ikki uy uchrashuvida g‘alaba yo‘q.
Anfield odatda raqiblar uchun dahshatli stadion bo‘lgan. Hozir esa Liverpool hali o‘z tempini topa olmayapti.
Manchester United: raqamlar bor, ochkolar yo‘q
United uchun yangi mavsum Michael Carrick bilan to‘liq tayyorgarlik ko‘rgan ilk kampaniya sifatida katta ahamiyatga ega edi. O‘tgan mavsum uchinchi o‘rin va kuchli yakun — klubni yana yuqori maqsadlar haqida o‘ylashga majbur qilgan.
Lekin hozirda ular 13-o‘rinda, atigi to‘rt ochko bilan. Bu 1992-93 yildan buyon eng yomon startga teng — o‘tgan mavsum bilan bir xil daraja.
Eng qiziq tomoni: United ligada eng ko‘p zarba yo‘llagan jamoa — 84 ta. Eng kam zarba qabul qilganlar orasida ham yuqorida — atigi 41 ta. Shunga qaramay, urilgan va o‘tkazib yuborilgan gollar soni teng — 7:7.
Demak, yaratilgan imkoniyatlar va natija o‘rtasida katta uzilish bor. Bunday tafovut uzoq davom etadimi yoki bu faqat qisqa muddatli beomadlikmi — yaqin haftalar ko‘rsatadi.
Tottenham: pastdan chiqishni ham uddalay olmayapti
Tottenham ketma-ket ikki mavsumni 17-o‘rinda yakunlaganidan keyin bu yil hech kim ularni chempionlik poygasiga qo‘shmagan. Ammo kamida tinchroq, barqarorroq start kutish mumkin edi.
Roberto de Zerbi bilan to‘liq yozgi tayyorgarlikdan keyin klub yangi boshlanishni orzu qilgandi. Ammo jadvalga qarasangiz, ularni yana 17-o‘rinda ko‘rasiz.
Eng og‘ir fakt: klub tarixida ilk bor liga startidagi to‘rtta o‘yinda birorta gol urilmadi. Bu nafaqat natija, balki ruhiy zarba ham. Hujumdagi muammolar bunday darajada bo‘lishini hech kim kutmagandi.
Tez start – chempionlik kafolati emas
Arsenal va City hozircha ideal start bilan ketmoqda. To‘rttadan to‘rt g‘alaba, 12 ochko. Ular uchinchi o‘rindagi Hull Citydan allaqachon to‘rt ochkoga uzilib ketgan, qolgan barcha raqiblardan esa besh ochko oldinda. Hullning o‘zi ham bu poygada uzoq qolishiga unchalik ishongandek ko‘rinmaydi.
Tarix esa sovuqqon. Angliya oliy ligasida hozirgacha 80 ta jamoa mavsumni to‘rtta g‘alaba bilan boshlagan. Shulardan atigi 24 tasi chempion bo‘lgan. Demak, uchdan bir qism ham emas.
Premyer-liga davrida ham manzara o‘xshash: mavsumni to‘rtta g‘alaba bilan boshlagan 28 ta jamoaning faqat to‘qqiztasi yakunda kubokni ko‘targan. Eng so‘nggisi — Manchester City 2023-24 mavsumida.
Yana bir fakt: ilgari atigi olti marta shunday bo‘lgan — bir mavsumda kamida ikki jamoa dastlabki to‘rtta o‘yinning barchasida g‘alaba qozongan. Bu holat kam uchraydi, lekin ularning hammasi ham chempionlikka olib bormagan.
Demak, hozircha yagona haqiqat shuki: Arsenal va City boshqalardan oldinda. Lekin bu ustunlik qanchaga yetadi? Raqamlari tartibsiz bo‘lsa-da, katta to‘rtlik vakillaridan biri yoki kutilmagan raqib bu ikki gigantni yo‘ldan urishga ulgura oladimi?
Mavsum endi boshlanmoqda. Savol esa allaqachon aniq: kim birinchi bo‘lib bu ikki otning changiga yetib oladi — yoki umuman yetib oladimi?
