Sietlning Pride haftaligi: Misr va Eron o‘rtasidagi qadriyatlar to‘qnashuvi

Sietlning Pride haftaligi: maydonda Misr – Eron, tribunada qadriyatlar to‘qnashuvi

Sietlda bugun futbol nafaqat guruhdan chiqish taqdirini, balki qadriyatlar kesishgan chiziqni ham chizadi. Mahalliy tashkiliy qo‘mita bu uchrashuvni Pride Match deb e’lon qildi – shaharning Pride Weekend arafasidagi asosiy futbol kuni. Maydon markazida esa ikki jamoa: Misr va Eron. Ikkalasi ham o‘z yurtida gomoseksuallik qonunga xilof bo‘lgan mamlakatlardan.

Shaharda esa boshqa kayfiyat. Drag shoular, Pride tomosha kechalari, ko‘chalar bo‘ylab rang-barang bayroqlar. Stadion ichida ham kamalak rangli bayroqlar hilpiraydi – mahalliylar uchun bu xilma-xillik, inklyuziya va ijtimoiy ochiqlik ramzi.

Shu fon orasida Eron bosh murabbiyi Amir G‘alenoiy jamoasini boshqa maydondan – siyosiy va madaniy bahslar maydonidan – uzoqlashtirishga urinmoqda.

“Biz bu yerga faqat futbol uchun keldik”

Matbuot anjumanida G‘alenoiy savollarni keskin chizib berdi. U Pride mavzusiga kirishni istamadi.

“Biz bu yerga futbol o‘ynash uchun keldik, boshqa narsalar uchun emas”, – dedi u. “Dinimizda man qilingan va bizda mavjud bo‘lmagan narsalar haqida gapirmoqchi emasmiz. Faqat o‘yin, futbol va o‘yinning go‘zalligi haqida gaplashamiz”.

Misr va Eron delegatsiyalari Pride Match g‘oyasidan norozilik bildirgan bo‘lsa-da, uchrashuv rejalashtirilganidek o‘tkaziladi. Har ikki terma jamoa ichkarida faqat sportiy vazifa haqida o‘ylayotganini ta’kidlaydi. Uchrashuv shanba tongi soat 04:00 BST da boshlanadi – futbolchilar uchun bu oddiy guruh bosqichi o‘yini, mezbon shahar uchun esa butun haftalik bayramning markaziy voqealaridan biri.

Sietl: “Bu o‘yin Misr yoki Eron haqida emas”

Stadion qarshisidagi ofis binosida, Sietl mezbon qo‘mitasi vakillari butunlay boshqa ohangda gapirmoqda. Ularning aytishicha, Pride Match sanasi allaqachon belgilangan, keyin esa qur’a Misr va Eronni shu kunga olib kelgan, xolos.

Ular bu tanlovni kimnidir ranjitish yoki bosim o‘tkazish uchun qilingan deb bilmaydi. Aksincha, ularning fikricha, noqulaylikka javob – qiziqish, chekinish emas.

Sietlning Jahon chempionati tashkiliy qo‘mitasidan Hedda McLendon matbuot brifingidan so‘ng shunday dedi: bu shahar o‘zini qanday bo‘lsa shunday ko‘rsatmoqchi. Uning fikricha, kimningdir hayot tarzi siznikidan farq qilishi mumkin, lekin Sietlni noyob qiladigan ham shu. Mehmonlardan talab bitta: ko‘rish, his qilish, savol berish.

Sietlda yashab, Seattle Reign FC sharafini himoya qilayotgan Uels futbol afsonasi Jess Fishlock ham mezbon qo‘mitaning faol a’zosi sifatida bu fikrni qat’iy davom ettiradi: bu kun – Sietlning o‘zi haqida. Kim o‘ynashi emas, shaharning kimligi va madaniyati haqida.

Uningcha, raqiblar o‘zgarsa ham, yondashuv o‘zgarmaydi. Pride bu shaharning o‘zini anglashida markaziy o‘rin egallagan.

Fifa pozitsiyasi: kamalak bayroqlar stadionda bo‘ladi

Fifa ham o‘z so‘zini aytdi. Tashkilot kamalak rangli bayroqlar stadion ichida ruxsat etilishini tasdiqladi, ammo bu uchrashuvni rasmiy “Fifa Pride Match” sifatida ko‘rsatmaydi. Bu – Jahon chempionati doirasidagi navbatdagi o‘yin, xolos. Faqat u Pride Weekend nishonlanayotgan shaharda o‘tkazilmoqda.

Rasmiy bayonotda Fifa Jahon chempionati 2026 turniri har qanday kelib chiqishdagi muxlislarni qabul qilishini, turli jinsiy orientatsiya va gender identifikatsiyasiga ega bo‘lgan futbol ishqibozlari o‘yinlarda o‘zini xavfsiz his qilishi kerakligini ta’kidladi.

Stadion ichida inson huquqlari haqidagi umumiy shiorlar, jumladan kamalak bayroqlari va jinsiy orientatsiya hamda gender identitetini ifodalovchi boshqa ramzlar turnirning stadion kodeksiga zid bo‘lmagan holda ko‘tarilishiga ruxsat etiladi.

Fan-zonada: Misr muxlislari uchun futbol birinchi o‘rinda

Stadiondan uncha uzoq bo‘lmagan fan-zonada esa boshqa manzara. Bu yerda Misr muxlislari bir necha kun avval Meksika o‘yinida ham shovqin ko‘targan, endi esa Eron bilan hal qiluvchi bahs oldidan kayfiyatni ushlab turishmoqda.

Ular uchun Pride mavzusi deyarli fon shovqiniga aylangan. Muhimi – keyingi bosqich sari qadam.

Misrlik muxlis Makarius Demian uchun ham masala shunchalik sodda: bu ikki jamoaning keyingi bosqichga chiqish kurashi. U o‘zini gey huquqlarini qo‘llab-quvvatlashini aytsa-da, bugungi kun tartibi uchun bitta mezon bor – natija. “Pride Match bo‘ladimi, yo‘qmi, hozir buning ahamiyati yo‘q”, – deydi u.

Yirik ekran yonida esa Misr taomlari hidiga to‘lgan mayda bir burchak paydo bo‘lgan. “Koshari” – yasmiq, no‘xat, makaron, qovurilgan piyoz va sarimsoqli pomidor sousidan iborat milliy taom – Vatan hidini sog‘ingan muxlislar uchun asosiy manzil.

Koshari restoranining egalari Ayman Almasri va Amani Abouammo Jahon chempionati davomida o‘z doimiy restoranlarini yopib, fan-zonada pop-up shaklida ishlashni tanlagan. Ular veganga mos Misr ko‘cha taomini chempionat mehmonlariga tatib ko‘rsatmoqda.

Ularning o‘zi ham Misr – Eron uchrashuvining Pride Match doirasida o‘tkazilishini murakkab, madaniy talqinlar chalkashligidan tug‘ilgan vaziyat deb biladi. Abouammo bu yerda bu holat odatiy, madaniyatga singib ketganini aytadi. Unga ko‘ra, uyda esa bunday emas, har ikki tomon bir-birining dunyoqarashini tushunishda qiynaladi.

Maydonda – guruh sardorligi va omon qolish uchun kurash

Barcha bahslar fonida murabbiylar va futbolchilar uchun chiziq aniq: maydondagi vazifa.

Misr bu o‘yinga ko‘tarinki ruhda kelmoqda. Ular Yangi Zelandiyani mag‘lub etib, guruhda yetakchilik uchun jiddiy da’vogar bo‘lib oldi. Yana bir g‘alaba – va Group G tepasida yakunlash imkoniyati yanada real ko‘rinadi.

Eron lagerida kayfiyat boshqa. Ularning turniri allaqachon siyosiy bosimlar, safar cheklovlari va tayyorgarlikdagi shikoyatlar bilan belgilab qo‘yilgan. Shunga qaramay, bu safar ular avvalgi o‘yinlarga qaraganda mezbon shaharga erta kelishga ruxsat oldi, bu esa hech bo‘lmaganda moslashish jarayonini yengillashtirdi.

Endi esa hammasi 90 daqiqaga siqilgan. Misr guruhdagi ustunlikni mustahkamlashga urinadi. Eron esa turnir taqdirini saqlab qolish, siyosiy shovqinlar orasida futbolga qaytish yo‘lini izlaydi.

Bir shaharda uch xil hikoya

Sietlda bugun uchta parallel hikoya yashamoqda. Birinchisi – Pride Weekend, kamalak bayroqlari va shahar o‘zini qanday ko‘rayotgani haqida. Ikkinchisi – Misr va Eronning o‘z yurtlaridan olib kelgan qadriyatlari, diniy va madaniy chegaralari haqida. Uchinchi hikoya esa eng sodda va eng qadimiy: to‘p, darvoza va hisob tablitsasi.

Jahon chempionati shunday lahzalar uchun ham qadrlanadi. Turnir bir shaharning qadriyatlarini butun dunyo ko‘z o‘ngiga olib chiqadi, o‘sha paytda ayrim terma jamoalar bu qadriyatlardan butunlay boshqa yo‘nalishda turadi.

Bugun Sietlda bo‘ladigan uchrashuv shunchaki guruh bosqichidagi navbatdagi o‘yin emas. Bu – bir shaharning “biz kimligimizni yashirmaymiz” degan bayonoti, ikki terma jamoaning esa “biz bu yerga futbol o‘ynash uchun keldik” degan javobi.

Savol esa ochiq qoladi: yakunda ko‘proq esda qoladigani nima bo‘ladi – hisob tablosidagi raqamlar yoki tribuna va ko‘chalar ortida ko‘rinayotgan qadriyatlar to‘qnashuvi?