Yaponiya guruhda g‘alaba qozonish yo‘lida
Yaponiya zarbaga dosh berdi va guruh tepasiga ko‘z tikdi
Hajime Moriyasu jamoasi bu turnirga yulduzlaridan ayrilgan holda keldi. Ammo maydonda ko‘rinayotgan narsa — uzr emas, tizim. Moslashuvchanlik. Bir-biriga ishongan, bir-birini yopib beradigan jamoa.
Tunusga qarshi 4:0 hisobidagi ishonchli g‘alaba bunga eng so‘nggi dalil bo‘ldi. Bungacha esa Niderlandiyaga qarshi ikki bor ortda qolib, 2:2 hisobini tortib chiqishgan edi. To‘rt ochko, kuchli raqiblar, yarim tarkib jarohatlangan — lekin Yaponiya baribir pley-off yoqasida turibdi.
Yulduzsiz, lekin tizim bilan
Eng og‘ir zarba — hujumdagi ijodkorlik. Takefusa Kubo Niderlandiyaga qarshi o‘yinda tizzasidan jarohat olib, Shvetsiyaga qarshi bahsni deyarli o‘tkazib yuborishi kutilmoqda. Turnirni umuman o‘tkazib yuborayotganlar esa undan ham ko‘p: sobiq sardor Wataru Endo, qanotdagi chaqnash Kaoru Mitoma, o‘yin ritmini belgilovchi Takumi Minamino.
Shunday fon ostida Moriyasu o‘z falsafasini yana bir bor ochiq aytdi: “Kim kim bilan bo‘lishidan qat’i nazar, har kim har kim bilan o‘ynay olishi kerak — biz xohlagan tayyorgarlik shu edi”, — dedi u.
U yaxshi biladi: bu shunchaki chiroyli shior emas. Tarkib yangilanganda, kombinatsiyalar o‘zgaradi, odatdagi juftliklar buziladi, avtomatik harakatlar yo‘qoladi. Natija berish esa qiyinlashadi. Shunga qaramay, murabbiy shtabi va futbolchilar bu bosqichga yetib kelish uchun o‘zlarini qayta-qayta tarbiyalashdi.
“Oxirgi ikki o‘yinda jamoa taktik jihatdan ham, jamoaviy o‘yin bo‘yicha ham ishladi, — deydi Moriyasu. — Ular tayyorgarlik darajasini oshirib boryapti.”
Natija ko‘rinib turibdi: yo‘qotishlar ko‘p, lekin tizim ishlayapti.
Xavfsiz yo‘l bormi? Moriyasu xavf izlamaydi, g‘alaba izlaydi
To‘rt ochko bilan Yaponiya hatto Shvetsiyaga yutqazsa ham 1/16 finalga chiqish ehtimoli yuqori. Ammo murabbiy bunday hisob-kitoblarga yashirinib olmoqchi emas.
“Biz asosan g‘alaba haqida o‘ylayapmiz, — dedi u. — Agar iloji bo‘lsa, ko‘proq gol urib, guruhdan birinchi o‘rin bilan chiqmoqchimiz. Lekin jamoa muvozanatini buzish — katta xavf. Ko‘ramiz.”
Bu yerda murabbiy chiziqni aniq chizadi: ambitsiya bor, lekin boshini yo‘qotish yo‘q. Hujumkorlikni oshirish uchun hamma narsani tashlab, himoyani ochib yuborish — bu uning uslubi emas. U avval barqarorlikni, keyin raqibga zarba berishni o‘ylaydi.
“Biz keyingi bosqichda kimga tushishimizni bilmaymiz, — deydi u. — Muhimi, o‘zimiz mustahkam bo‘lishimiz va kim bo‘lishidan qat’i nazar, raqibga moslasha olishimiz. Avval ertangi o‘yin haqida, o‘z o‘yinimiz haqida o‘ylaymiz. Maqsadimiz — g‘alaba qozonish va guruh tepasidan pley-offga chiqish.”
Shvetsiya sinovi: Isak va Gyokeresga qarshi imtihon
Shvetsiya bu turnirni go‘yo tebranishda boshladi. Avval Tunusni 5:1 hisobida yanchib tashlashdi, keyin o‘zlari Niderlandiyadan 1:5 hisobida zarba qabul qilishdi. Bunday fon har ikki tomonga ham ta’sir qilishi mumkin: yo ishonchni sindiradi, yo g‘azabni uyg‘otadi.
Yaponiyaga esa aynan mana shunday raqib tushyapti — yuqori chiziqda ikki xavfli qurol bilan. Alexander Isak va Viktor Gyokeres. Moriyasu ularni ko‘rgan zahoti himoyachilarini ogohlantirishi mumkin edi. Lekin u boshqa yo‘lni tanladi.
“Ular jahon darajasidagi, ajoyib hujumchilar, — dedi u. — Shunday futbolchilarga qarshi o‘ynashdan zavq olishimizni istayman. Bu bizning futbolchilar uchun yanada o‘sish imkoniyati bo‘ladi.”
Bu gaplar ortida faqat hurmat emas, talab ham yotibdi. Murabbiy o‘z jamoasidan qo‘rqmaslikni, nomlardan cho‘chimaslikni kutyapti. Isakning texnikasi, Gyokeresning kuchi — bu tahdid, lekin ayni paytda sinov. Agar bu sinovdan o‘tilsa, Yaponiya nafaqat pley-offga, balki o‘zining yangi darajasiga ham qadam qo‘yadi.
Endi savol bitta: jarohatlardan siqilgan, lekin ruhdan tushmagan bu jamoa ertaga yana bir bor tizim va jamoaviylik hisobiga chegarani buzadimi yoki yo‘q?
