Aztekada Angliyaning g‘alabasi va Hendersonning jarohati
Estadio Azteca yakshanba oqshomida haqiqiy mundial sahnasiga aylandi. Balandlik, shovqin, bosim, qizil kartochka, penaltilar — hammasi bitta o‘yinda jam bo‘ldi. Oxirida esa 10 kishilik Angliya Meksikani 3:2 hisobida yengib, chorak final yo‘llanmasini oldi. Ammo bu kecha quvonch bilan birga og‘riqni ham olib keldi.
Bellinghamning shiddatli starti, Aztekani jim qoldirgan daqiqalar
Angliya Meksika bilan 1/8 final uchrashuvini orzu qilgandek boshladi. Dastlabki daqiqalardanoq mehmonlar tashabbusni qo‘lga oldi va tez orada bosh qahramon paydo bo‘ldi: Jude Bellingham.
Yosh yulduzning tezkor dubliga mahalliy muxlislar tayyor emasdi. Ikki zarba, ikki gol — Estadio Azteca bir zum jimib qoldi. Angliya esa go‘yoki balandlikni emas, o‘z uyidagi oddiy o‘yinni o‘ynayotgandek ko‘rindi.
Ammo bu stadionda hech bir ustunlik kafolat emas.
Meksikaning javobi va Quansahning qizili
Bosim ostida qolgan Meksika tezda o‘ziga keldi. Julian Quinonesning goli o‘yinga boshqa ohang olib kirdi. Tomoshabinlar ovozi yana ko‘tarildi, Angliya esa ilk marta chindan ham sinovga duch keldi.
Shu payt eng noxush lahza yuz berdi: Jarell Quansah maydondan chetlatildi. Qizil kartochka — va endi Angliya balandlikda, g‘azablangan 80 mingga yaqin muxlis qarshisida, turnir hamkori bo‘lgan mezbon jamoaga qarshi 10 kishi bilan o‘ynashi kerak.
Shu ondan boshlab bu oddiy pley-off emas, haqiqiy chidam va xarakter imtihoniga aylandi.
Kane — qahramon va aybdor, penaltilar bo‘roni
Bosim kuchaygan sari maydonda bo‘shliq ham, xatolar ham ko‘paydi. Harry Kane sahnaga chiqishi shart edi — va u chiqdi.
Kapitan avval Angliyaga juda muhim bo‘lgan penalti ishlab topdi va uni aniq amalga oshirdi. Hisob 3:1. Go‘yoki hammasi hal bo‘lgandek tuyuldi.
Ammo Azteca bunday oson kechani qabul qilmaydi.
Kane o‘z jarima maydonida xato qildi va endi penalti Meksika tomoniga o‘tdi. Raul Jimenez imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi. 3:2. Stadion portlab ketgudek bo‘ldi, o‘yin esa asablar jangiga aylandi.
Angliya esa qolgan daqiqalarda nafaqat raqibga, balki balandlik, charchoq va vaqtga qarshi o‘ynadi. 10 kishi bilan, uy egasi bosimi ostida, turnir taqdiri xavf ostida.
Qahramonona mudofaa va chalingan hushtak
So‘nggi 40–50 daqiqa Angliya uchun emas, balki butun turnir uchun esda qoladigan bo‘ldi. Charchoq, oyoqlarda og‘irlik, nafas qisilishi — lekin chiziq ortidagi har bir to‘p uchun kurash.
Thomas Tuchel boshchiligidagi jamoa orqaga chekinmadi, faqatgina omon qolishga urinmadi. Ular har bir bloklangan zarbada, har bir yutib olingan ikkinchi to‘pda xarakter ko‘rsatdi.
Hakam hushtagini og‘ziga olib borgani zahoti Tuchel aytgan “finalga o‘xshash” lahza tug‘ildi. Angliya Aztekani zabt etdi. Meksikaning bu stadiondagi so‘nggi 89 ta rasmiy o‘yinida atigi ikki marta mag‘lub bo‘lgani inobatga olinsa, bu g‘alaba alohida vazn kasb etadi.
Chorak finalda endi Angliyani Miami shahrida Norvegiya kutib turibdi. Lekin bu kechaning narxi bor.
Quvonch ichida fojia: Hendersonning g‘alaba ortidan olgan jarohati
Oxirgi hushtakdan keyin maydonda sof eforiya hukm surdi. O‘yinchilar muxlislar tomon yugurib bordi, odatga aylangan marosim — tribuna qarshisida “Wonderwall” kuylash boshlandi.
Ammo shu shodiyonaning o‘zida ham xavf yashiringan ekan.
Zaxirada qolgan, ammo o‘yinga ruhiy energiya bergan Jordan Henderson tribunaga qaytish uchun reklama panjarasidan oshayotganda yiqilib tushdi. U qo‘li bilan yomon tushdi, og‘riqdan o‘rnidan turolmadi. Maydondan nogironlar aravachasida olib chiqildi, to‘g‘ridan-to‘g‘ri Mexiko shahridagi kasalxonaga olib ketildi.
Tuchel uchrashuvdan keyin hissiyotlarini yashira olmadi. U jamoasining ruhiyati, yuragi, mentalitetidan faxrlanganini aytdi, lekin ayni paytda Hendersonning jarohati kechaga tamoman “mos kelmaydigan” achchiq nuqta bo‘lganini ta’kidladi. Murabbiyga ko‘ra, futbolchi bilagi (bilak sohasidagi) og‘ir jarohat olgan, hozircha aniq tashxis va keyingi bosqichlar shifokorlar qo‘lida.
Henderson jamoa bilan birga yakshanba oqshomida Kansas Cityga qaytmadi, Mexikoda davolanishni davom ettirmoqda.
Turnirning burilish nuqtasi bo‘ladimi?
Angliya bu ikki kun ichida Meksikada nafaqat raqibni, balki muhitni ham yengdi. Shahar ko‘chalaridan stadion atrofidagi shovqin-suronigacha — hammasi bosimni kuchaytirdi. Shunga qaramay, Tuchel jamoasi barcha to‘siqlardan o‘tib, turnirni “qahramonona kecha” bilan davom ettirdi.
Endi savol bitta: Aztekadagi bu g‘alaba — shunchaki dramatik sahifa bo‘lib qoladimi yoki Angliyaning bu Jahon chempionatidagi yurishida burilish nuqtasiga aylanadimi?
