Deklan Rays: Arsenalning to‘xtamas dvigateli
Arsenal uchun o‘tgan mavsum nafaqat dramatik, balki charchatadigan ham bo‘ldi. Chempionlar Ligasi finali, Carabao Cup finali, 38 ta o‘yinlik Premier League marafoni – yakunda 60 dan ortiq rasmiy uchrashuv. Bunday taqvim hatto eng zo‘r jamoalarni ham sinovdan o‘tkazadi.
Shunday paytda kimdir tanaffus so‘raydi, kimdir rotatsiyani kutadi. Deklan Rays esa aksincha, bu yukni bag‘riga bosadi.
Arsenalning to‘xtamas dvigateli
Mikel Arteta jamoasida hamma almashtirilishi mumkin bo‘lgan pozitsiyalar bor, lekin bir chiziqda bitta ism deyarli o‘chmaydi: Deklan Rays. U London klubiga kelganidan beri nafaqat o‘yin darajasi, balki maydonga chiqish chastotasi bilan ham jamoaning tayanchiga aylangan.
U ko‘pincha og‘riq bilan o‘ynaganini yashirmaydi. Zarur paytda ukol olib bo‘lsa ham, muhim o‘yinlarni o‘tkazib yubormaslikni tanlaydi. Jadval tig‘izlashgan pallalarda aynan shunday futbolchilar murabbiylar uchun bebaho bo‘ladi: har doim safda, har doim jangga tayyor.
Rays faqat klub bilan cheklanib qolmaydi. Angliya terma jamoasi bilan ham doimiy ravishda maydonga tushib, taqvimini yanada siqib yuboradi. Shunga qaramay, u o‘zini bu ritmga moslashgan, hattoki bu darajadagi yukni yillar davomida ko‘tara oladigan futbolchi deb biladi.
“60 o‘yin? Bu menga allaqachon odatiy”
Raysning o‘zi bu borada aniq gapirdi. Uning aytishicha, bunday hajmdagi mavsumlar endi unga begona emas. Barchasi West Ham davridan boshlangan, u yerda ham klub Yevropa musobaqalarida qatnashib, taqvimni cho‘zib yuborgan edi.
U shunday deydi: so‘nggi olti mavsum davomida, West Ham safida bo‘lgan yillaridan boshlab, har yil 60 dan ortiq o‘yin o‘ynab kelmoqda. Uningcha, bu ko‘rsatkich tasodif emas, balki tanasi va mentaliteti bunday yuklamaga chiday olishini isbotlaydi.
Raysning fikri sodda, lekin keskin: bu yuklama barqaror bo‘lishi mumkin, chunki u allaqachon buni ko‘rsatib bo‘lgan. Endi esa gap faqat bir narsada – darajani ushlab turish, har hafta bir xil sifat bilan maydonga tushish va o‘yinini pasaytirmaslikda.
U o‘ziga talabni aniq qo‘ygan: har hafta maydonga chiqish, o‘zini munosib ko‘rsatish va jamoaga g‘alaba keltirishga yordam berish. U o‘zini bu borada “omadli” deb ataydi – jarohatlardan nisbatan chetda qolgan, tanasi unga bu marafonni ko‘tarishga imkon bergan. Shu sababli u yanada ochko‘z, yana bir mavsum shunday darajada o‘ynashni xohlaydi.
Yana bir uzun mavsum oldinda
Arsenalni yana shunga o‘xshash, hatto undan ham qiyinroq kampaniya kutib turibdi. Chempionlik poygasi, Yevropa sahnasi, ichki kuboklar – bularning barchasi yana 60 ga yaqin o‘yin demak. Bunday manzarada ko‘pchilik dam olish, rotatsiya, ehtiyotkorlik haqida o‘ylaydi.
Rays esa buning teskarisini tanlayapti. U o‘zini bu yuklamani ko‘taradigan, jamoa uchun mavsum oxirigacha maydonda bo‘ladigan futbolchi sifatida ko‘radi. Aynan shunday mentalitet, aynan shunday qat’iyat Arsenal uchun hal qiluvchi bo‘lishi mumkin.
Savol oddiy: bu marafonda kim birinchi bo‘lib sekinlashadi – raqiblar, taqvim yoki Deklan Raysning o‘zi?
