Fransiya Ispaniyaga qarshi: Klub tarixidagi fransuz zarbalari
Fransiya Ispaniyaga qarshi maydonga tushishga hozirlanar ekan, Londonning qizil qismida eski xotiralar yana jonlanadi. 2026-yilgi Jahon chempionati yarim finali arafasida bu faqat milliy terma haqida emas – bu yillar davomida klub tarixini bezagan fransuz zarbalari haqida ham.
Bu hikoya ko‘p yillik merosdan boshlanadi. Klub tarixidagi eng yaxshi gollar ro‘yxatini varaqlaganingizda, fransuz ismlaridan qochib qutula olmaysiz. Ayniqsa bitta ism doim alohida ajralib turadi.
Thierry Henry.
228 ta gol. Har bir davr uchun alohida bob. U faqat raqam to‘plamadi, u sahnani o‘zgartirdi. Tottenham darvozasiga qarshi o‘sha mashhur yakka reydi – o‘z maydoniga yaqin hududdan boshlanib, raqiblarni birma-bir ortda qoldirgancha, yakunda aniq zarba bilan tugagan epizod – hali ham ko‘plab muxlislarning xotirasida jonli. Real Madridga qarshi zarbasi esa boshqa ohangda yangraydi: yuksak sahna, ulkan bosim va baribir muzdek xotirjamlik. To‘pni qabul qiladi, tezlashadi, raqib himoyasini yorar ekan, stadiondagi shovqin bitta zarbaga jam bo‘ladi. Ana shu lahzalar uni klub afsonasiga aylantirdi.
Yillar o‘tadi, avlodlar almashadi, lekin fransuz izlari yo‘qolmaydi. Boshqa bir hujumchi o‘ziga xos uslubda tarixga kirib keladi.
Olivier Giroud.
Uning Crystal Palace darvozasiga kiritgan “chayon zarbasi” – bu nafaqat haftaning yoki mavsumning, balki butun bir davrning goliga aylandi. Orqasi bilan sakrab, to‘pni tovon bilan havoda ushlash, yo‘nalishini o‘zgartirish va uni darvoza to‘riga yo‘naltirish – bu har kuni takrorlanadigan hodisa emas. Bu gol unga Puskas mukofotini olib keldi va fransuzlar merosiga yangi, jasur sahifa qo‘shdi. Oddiy yakun emas, tasavvur chegarasini buzgan lahza.
Bugungi kun esa allaqachon boshqa avlod qo‘lida. Endi chiziqning narigi tomonida, himoyada, lekin baribir fransuz ruhini olib kiradigan futbolchi bor.
William Saliba.
Uning Bournemouthga qarshi ilk goli – himoyachi uchun noodatiy, hujumchi uchun esa havas qilsa arziydigan zarba. Jarima maydoni atrofida to‘pni qabul qiladi, bir lahza o‘ylaydi va keyin burchakka yo‘naltirilgan nafis, aylana zarba. Himoyachi raqib hujumini to‘xtatishi kutiladi, lekin u o‘sha kuni boshqa rolni tanladi – chizgini ichkaridan o‘zgartiruvchi futbolchiga aylandi.
Mana shunday lahzalar to‘planib, fransuz futbolchilarining klubdagi izini yanada chuqurlashtiradi. Har bir davr o‘z yulduzini yetkazib berdi: kimdir raqibni yiqitib o‘tadigan tezlik bilan, kimdir akrobatik jasorat bilan, kimdir esa sokin ishonch va texnika bilan.
Bugun kechqurun Fransiya Ispaniyaga qarshi maydonga tushadi. Muxlislar ekran qarshisida jam bo‘lar ekan, ko‘pchilikning xayolidan o‘sha eski zarbalar, o‘sha unutilmas gollar o‘tadi. Savol esa tabiiy: bu safar ham fransuzlardan yana bir durdona gol kutish vaqti kelmadimi?
