Lamine Yamalning chaqirig‘i: New York, biz kelyapmiz
Lamine Yamalning chaqirig‘i: “New York, biz kelyapmiz”
Spain yarim finalni endigina yutdi, lekin Lamine Yamalning ko‘zi allaqachon keyingi manzilda edi. AT&T Stadium dagi France ustidan 2:0 hisobidagi g‘alabadan bir necha daqiqa o‘tib, 19 yoshli yulduz Instagram’da suratlar bilan birga qisqa, lekin aniq xabar qoldirdi: “nuevayol vamos por ti” – “New York, biz kelyapmiz”.
Bu shunchaki shior emasdi. Bu Spain uchun missiyaning faqat birinchi yarmi bajarilganini eslatish edi. Yarim finaldagi ustun o‘yin, tarixiy rekordlar, shovqin-suronga to‘la kiyinish xonasi – bularning bari yakun emas, balki yakuniy bosqichga yo‘l edi. Endi navbat New York–New Jersey Stadium ga, yakshanba kungi hal qiluvchi finalga. Raqib – Argentina yoki England. Kim bo‘lishidan qat’i nazar, Yamal va jamoadoshlari bu safarga tayyor ekanini ochiq aytib qo‘ydi.
Yarmidan ham kichik yosh, lekin eng katta sahnada
Spain 2010 yildan beri ilk bor FIFA World Cup finaliga qaytmoqda. Bu safar sahnaning markazida yana bir Barcelona iste’dodi – Lamine Yamal. U bilan birga yana bir o‘smir, Pau Cubarsi ham asosiy tarkibda maydonga tushdi. Yarim final tarixida ilk bor bir jamoa bir vaqtning o‘zida ikki o‘smir futbolchini start tarkibiga qo‘ydi. Statistikadan ko‘ra bu rekord, maydondagi ko‘rinishidan esa bu – yangi avlodning ochiq deklaratsiyasi.
France uchun muammo 22-daqiqada boshlandi. Yamal Lucas Digne ustidan bosimni oshirib, to‘pni tortib oldi va darhol jarima maydoniga yorib kirdi. Himoyachi uni to‘xtatishga ulgurmadi – penalti. Nuqtaga Mikel Oyarzabal keldi. Uzoq nafas, qisqa yugurish, sovuqqon zarba – to‘p darvozaning to‘riga, Spain esa hisobda oldinga chiqdi.
France o‘zini topa olmadi. Luis de la Fuente shogirdlari to‘pni nazorat qildi, ritmni o‘zi belgiladi, raqibni orqasidan yugurtirdi. Kylian Mbappe va Aurelien Tchouameni oldinda harakat qildi, lekin o‘yin qayerda va qanday tezlikda davom etishini Spain belgilab turdi.
Tanaffusdan keyin ham manzara o‘zgarmadi. Bosim asta-sekin natija berdi. Pedro Porro Dani Olmo bilan chiroyli kombinatsiya uyushtirdi va zarbani past burchakka yo‘lladi – aniq va sovuqqon yakun. 2:0. France uchun bu zarba og‘ir bo‘ldi.
Yamal birozdan so‘ng o‘z nomini ham tabloga yozib qo‘ygandek bo‘ldi. Uchinchi gol ham darvozaga yo‘l topdi, ammo nozik ofsayd chizig‘i bayramni to‘xtatdi. Shunga qaramay, o‘smir yulduzning o‘yinga ta’siri shubhasiz edi – pressing, dribling, jasoratli qarorlar. Finalga chiqish yo‘lida aynan shunday xarakter talab etiladi.
France oxirgi daqiqalargacha umidni qo‘ymadi. Mbappe bir necha bor tezlikni oshirdi, Tchouameni o‘rtada kurashni kuchaytirdi, lekin Spain mudofaasi sinmadi. Turnir davomida yetti o‘yindan oltinchi “quruq” o‘yin – bu raqam o‘z-o‘zidan gapiradi.
Kiyinish xonasidagi bayram va etuk jamoaning yuzi
So‘nggi hushtakdan keyin Spain kiyinish xonasida portladi – qo‘shiqlar, raqslar, quvonch qichqiriqlari. Milliy terma jamoaning rasmiy sahifasi futbolchilarning “taqiqlangan raqslari”ni ko‘rsatgan video bilan bo‘lishdi. Bu – yillar davomida kutilgan qaytishning hissiy portlashi edi.
Ammo bu shovqin ortida juda muhim narsa ko‘rinib turardi: Spain endi faqat chiroyli hujumlar bilan yashaydigan jamoa emas. Turnir boshida La Roja raqiblarni asosan hujumdagi yorqin o‘yin bilan sindirayotgan edi. France ga qarshi esa boshqa qiyofa namoyon bo‘ldi – intizomli mudofaa, o‘ylangan pressing, imkoniyatlardan maksimal foydalanish.
Oldinda yana bir bor o‘z so‘zini aytgan futbolchi – Oyarzabal. U Spain safida so‘nggi 20 uchrashuvda 18-golini urdi. Shu bilan birga, mamlakat tarixida 30 ta xalqaro gol chegarasini zabt etgan atigi oltinchi futbolchiga aylandi. Bunday barqarorlik final arafasida murabbiy uchun eng katta qurollardan biri.
Spain uchun bu final – ikkinchi bor jahonga hukmronlik qilish imkoniyati. Birinchi marta ular 2010 yilda, Andres Iniesta Netherlands darvozasiga qo‘shimcha daqiqalarda gol urgan o‘sha afsonaviy kechada bu cho‘qqini zabt etgan edi. Oradan o‘tgan yillar, almashgan avlodlar, shubhalar, tanqidlar – hammasi endi New York osmoni ostida yangi sahifaga aylanishi mumkin.
Lamine Yamal esa allaqachon xabarni yetkazib bo‘ldi: manzil ma’lum, yo‘l chizilgan. Endi savol bitta – Spain bu safar ham tarix yozadimi yoki New York boshqa qahramonni kutyaptimi?
