Lionel Scaloni: Siyosat va futbol alohida
Lionel Scaloni: “Bu urush emas, bu faqat futbol”
Argentina va Angliya. Maydonda bu juftlik tilga olinishi bilan ko‘z oldiga avvalo Diego Maradona va David Beckham, janjalli epizodlar, tarixiy gollar keladi. Ammo bu raqobat faqat stadion chiziqlari bilan chegaralanmaydi. 1982-yilgi Folklend urushi, halok bo‘lgan yuzlab odamlar, siyosiy tortishuvlar – bularning bari fon sifatida baribir yonib turibdi.
Shunga qaramay, bugun kechqurun bo‘lib o‘tadigan jahon chempionati yarim finali oldidan Lionel Scaloni chiziqni aniq chizib qo‘ydi: siyosat – alohida, futbol – alohida.
“Italiya vaqti bilan soat 8:00 da start oladigan o‘yin arafasida u shunday dedi: “Bu futbol o‘yini; men hurmat yuzasidan narsalarni aralashtira olmayman, juda ko‘p yil oldin sodir bo‘lgan voqealar haqida gapiryapmiz”.
Uning ovozida qat’iyat bor edi, lekin ohangida og‘ir xotira ham sezilib turardi.
“Bu bizning tariximizdagi juda qayg‘uli davr edi, endi bu borada ko‘p narsa qila olmaymiz. Ularni aralashtirish – bu tentaklik bo‘lardi. Biz urush bo‘lganini tanqid qilamiz”, – deya davom etdi u.
“Albatta, odamlar tarixni, bo‘lib o‘tgan voqealarni eslaydi. Lekin bu futbol o‘yini, bularni alohida tutishimiz kerak”.
Scaloni uchun bu chiziq juda muhim. U marhumlarni unutmaydi, ammo jamoasini siyosiy yuk ostida maydonga olib chiqmoqchi emas.
“Ha, biz argentinaliklarni va urushda halok bo‘lganlarni eslaymiz, lekin keling, bularni bir-biriga aralashtirmaylik. Bugungi futbolchilarni ko‘p yillar oldingi voqealarga nima aloqasi bor? Bu qayg‘uli davr edi, biz, albatta, buni eslaymiz, lekin bularni o‘yinga olib kirish juda noto‘g‘ri bo‘lardi”.
Shu so‘zlar bilan u stadion atrofida bo‘lishi mumkin bo‘lgan siyosiy keskinlikni iloji boricha sovutishga urindi. Argentina tribunalari Folklend haqidagi qo‘shiqlarsiz tasavvur qilish qiyin, ammo murabbiy uchun hozir hammasidan muhim narsa – 90 daqiqa va ehtimol qo‘shimcha bo‘limlar.
Tuchel: “Angliya ham tarixdan kuch olyapti”
Raqib lagerida ham tarix so‘zi tez-tez tilga olinadi, lekin boshqa ohangda. Thomas Tuchel boshchiligidagi Angliya bu yarim finalni – o‘z tarixini qayta yozish imkoniyati deb ko‘rmoqda.
Bu Angliyaning jahon chempionatlari tarixidagi to‘rtinchi yarim finali. Maqsad esa aniq: Alf Ramsey boshchiligidagi afsonaviy jamoa 1966-yilda kubokni ko‘targanidan beri ilk bor finalga chiqish.
“Ba’zi futbolchilarni yaxshi bilaman, ba’zilarini o‘zim ham boshqarganman, ularni his qila olaman”, – dedi Tuchel. “Ko‘rib turibsiz. Ular o‘sha ‘chekka’ga ega. Bir gol ortda qolishsa ham, o‘yin tarang bo‘lsa ham – ular sindirilmaydi. Ularni yengish juda qiyin. Shunchaki shunday. Bu qattiq jamoa”.
Murabbiy bu tarkibning yadro qismi deyarli o‘zgarmaganini alohida ta’kidladi.
“Ular deyarli to‘rt yil avvalgi jamoaning o‘zlari. Ularning birligi ko‘rinib turibdi, ular kiritayotgan qurbonliklar ko‘rinib turibdi. Orqada qolishsa, vahimaga tushishmaydi. O‘z uslubiga ishonishadi. Ularning uslubi juda hissiy uslub. Qatar’da shunday edi, hozir ham shunday. Murabbiy ham o‘sha”.
Tuchel ham raqibdagi tarix omilini yashirmadi.
“Albatta, tarix – ular ham shundan kuch olishadi, tarix ularga juda katta ma’no anglatadi. Biz aynan shunday raqibni kutyapmiz, shunga qarshi o‘ynaymiz. Lekin biz ham hissiymiz, bizda ham qat’iyat bor, bunday to‘qnashuvga kirishish uchun kerak bo‘ladigan mentalitet bor. Biz bunga tayyormiz”.
Scaloni: West Ham’dagi xato va hayotni o‘zgartirgan lahza
Lionel Scaloni Argentina terma jamoasini sakkiz yildirki boshqarmoqda, ammo shu paytgacha hech qachon Angliyaga qarshi rasmiy o‘yinda raqib murabbiy sifatida duch kelmagan. Shunga qaramay, u ingliz futbolini bekitilmagan eshiklardan ko‘rgan – 2006-yilda West Ham safida qisqa, ammo unutilmas davrni boshdan kechirgan.
To‘rt oylik ijara, FA Cup finali va bitta hal qiluvchi xato.
O‘sha mash’um kecha: Steven Gerrardning oxirgi daqiqalardagi dahshatli zarbasi, hisobni 3:3 ga tenglashtirgan gol, so‘ngra penaltilarda Liverpool g‘alabasi. Scaloni o‘sha vaziyatdagi qarorini hanuz eslamasdan turolmaydi.
“West Ham atrofidagi odamlar meni juda ham yoqimli xotiralar bilan eslamasligi mumkin, men yaxshiroq o‘ynashim mumkin edi”, – deya tan oldi u. “Bu hayotimdagi biroz g‘alati davr edi, o‘sha paytda fikrimning katta qismi Argentina bilan jahon chempionatida o‘ynash haqida o‘ylardi”.
Shunga qaramay, u o‘sha davrni faqat qora ranglarda ko‘rmaydi.
“West Ham mendan o‘ynashni xohlardi, men Alan Pardew qo‘l ostida har bir o‘yinda maydonga tushdim. Men juda katta xato qildim, lekin bu Gerrardga imkoniyat berdi va bu mening hayotimni butunlay o‘zgartirdi – lekin yaxshi tomonga ham. Shunday qilib men rafiqam bilan tanishdim, ba’zan odam o‘z taqdirini topishi kerak”.
So‘zlarining oxirida u yana bir bor London klubining muxlislariga qaytdi:
“Lekin West Ham muxlislari meni yoqimli eslamasligi mumkin, chunki biz o‘sha o‘yinni qo‘ldan chiqarib qo‘ygandik”.
Endi esa o‘sha xatoni eslab turgan sobiq o‘ng qanot himoyachisi butun bir xalq umidini yelkasiga olgancha yana bir ingliz kechasiga chiqmoqda. Bu safar xatolar narxi yanada balandroq – ammo mukofot ham shunga yarasha: jahon chempionati finali.
