Afolayan va Blackburn Rovers g‘alabasi
Bir necha haftalik achchiq hafsalapastlikdan so‘ng, bu kecha Blackburn Rovers uchun nihoyat o‘ziga yarasha mukofotdek tuyuldi. Uzoq vaqt davomida o‘yinga yarasha natija ololmay kelayotgan jamoa bu safar uchta chiroyli gol, asosiy futbolchilarning qaytishi va tribunadagi kutilmagan mehmon bilan birga kampaniya yakunida alohida eslanadigan uy uchrashuvlaridan birini taqdim etdi.
Birinchi bo‘lim
Hech qanday klassika emas. Hatto zerikarli pallalar ham bo‘ldi.
Ammo Tony Mowbray tajribasi yana ish berdi. U ketma-ket ikkinchi o‘yinni ham an’anaviy markaziy hujumchisiz boshladi, lekin sxemadagi o‘zgarishlar hisobiga uch markaziy himoyachi bilan o‘ynab, tarkibga Hayden Carterni qaytardi. Shu o‘ziyoq muhim signal edi.
Yaqin bir hafta avval Carter asosiy tarkibga ham tayyor emasdi, Tom Atcheson esa diskvalifikatsiya qilingan edi. Preston North Endga qarshi mag‘lubiyat chog‘ida Rovers orqa chizig‘i chindan ham yamalgan ko‘rinishida edi.
Carter maydonga qaytishi bilan darhol farq sezildi. Unda bu tarkibda kam uchraydigan noyob aralashma bor: kuch, tezlik va to‘p bilan muomala qilishdagi xotirjamlik. Muammo shundaki, u 26 yoshda, 27 ga yaqinlashmoqda, lekin karerasi hali bir marta ham to‘liq sur’at ololmagan. Jarohatlar uni qayta-qayta yo‘ldan urdi. So‘nggi 99 ta Championship uchrashuvining atigi 27 tasida asosiy tarkibda maydonga tushgani ko‘p narsani aytib turibdi.
Agar bu mavsumda Rovers yuqoriga intilmoqchi bo‘lsa, Carter sog‘lom bo‘lishi va ta’sirchan o‘yin ko‘rsatishi shart. Chunki u maydonda bo‘lsa, jamoa darajasi ko‘tariladi. Juda oddiy.
Tribunadagi keskin lahza
Taym oxiriga yaqin o‘yin maydondan ko‘ra tribunaga ko‘proq e’tibor torta boshladi. Jack Walker Standning matbuot zonasidan ko‘rinmaydigan qismida oynali eshiklar ortidan tanish qiyofa paydo bo‘ldi. Klubni qariyb 16 yildan beri boshqarib kelayotgan oilaning vakili – Balaji Rao omma ko‘z o‘ngida o‘z o‘rnini egalladi.
Reaksiya kutilganidek bo‘ldi. Blackburn Rovers muxlislari bilan egalari o‘rtasidagi munosabat allaqachon keskin, yillar davomida chuqur yoriqlar paydo bo‘lgan. Ko‘pchilik bu aloqani tuzatib bo‘lmaydi, deb hisoblaydi.
Tribunadagi sovuq, hatto dushmanona qabul shuni yana bir bor eslatdi: klub va tomoshabinlar o‘rtasidagi uzilish naqadar chuqur. Kimdir egalarning hech bo‘lmaganda yuz ko‘rsatayotganini ijobiy ishora sifatida qabul qiladi. Boshqalar uchun bu shunchaki ramziy qadam, xolos. Bu tashrif kelajakda haqiqiy muloqot boshlanishimi yoki bir martalik ko‘rinish bo‘lib qoladimi – hozircha noma’lum.
Afolayanning kechasi
Maydonda esa Dapo Afolayan Mowbray unga bildirayotgan ishonchni tobora oqlamoqda. Murabbiy qo‘l ostida muntazam o‘yin amaliyoti qanot futbolchisini ochib yubordi.
Taym tugashiga to‘rt daqiqa qolganda u hisobni ochdi. Sam Morsy uzatmasini nozik zarba bilan darvoza ichiga yo‘lladi – bu gol texnika va sezgi uyg‘unligining namunasi bo‘ldi.
Ikkinchi bo‘lim boshida voqealar keskinlashdi. Lyndon Dykes penaltidan aniq zarba berib, hisobni tenglashtirdi. Odatda shunday pallalarda stadiondagi kayfiyat o‘zgaradi, shubha paydo bo‘ladi.
Ammo aynan o‘sha vaqtda Afolayan o‘z iste’dodini to‘liq namoyish qildi. U to‘pni o‘z maydonining yarmida qabul qildi, raqib hududiga qarab keskin zarb bilan yo‘l oldi, himoyachilarni ortda qoldirdi va yakunlovchi zarbani ishonch bilan amalga oshirdi. Kapitan Todd Cantwell to‘psiz qilgan fidokorona yugurishi unga maydon ochib berdi. Championship o‘yinlarini hal qilib qo‘yayotgan shunday individual lahzalar bo‘ladi – bu ham shular sirasidan.
Hisob 2:1 bo‘lganida Rovers uchun hech qachon tinch o‘yin bo‘lmaydi. Shunday bo‘ldi ham. Millwall gol urdi, ammo u bekor qilindi. Uchrashuvdan keyin ularning murabbiyi Alex Neil bu qarorni qabul qilishda qiynalgani tabiiy.
Gudjohnsen nuqtani qo‘ydi
Uzoq cho‘zilgan kompensatsiya vaqtida Blackburn nihoyat asablarni tinchlantirdi. Tezkor qarshi hujum, aniq yakun. Andri Gudjohnsen sovuqqon zarba bilan uchinchi golni urdi va barcha savollarga nuqta qo‘ydi.
Bu safar Blackburn g‘alabaga to‘liq haqli edi va uch ochkoni ishonchli qo‘lga kiritdi. Bir necha haftadan keyin ilk bor Mowbray zaxiradan o‘yinni o‘zgartira oladigan futbolchilarni tushira oldi va jamoa bundan sezilarli foyda ko‘rdi.
Endi nazarlar yaqinlashib kelayotgan xalqaro tanaffusga qaratilgan. Umid bitta: jarohatlar ro‘yxati qisqarishi, yana bir-ikki erkin agent bilan 23 kishilik tarkibni chuqurlashtirish. Shunda Rovers bu mavsumning katta qismida ko‘rinib turganidan ancha sog‘lom, muvozanatli jamoaga aylanishi mumkin.
Oldinda tanaffusgacha yana bitta sinov – safarda Portsmouth bilan uchrashuv. Agar u yerdan ham g‘alaba bilan qaytilsa, mavsumning dastlabki bo‘lagi birdaniga juda umidli tus oladi.
Eng muhimi, maydonda bir narsa tobora yaqqol ko‘rinmoqda: futbolchilar Mowbray falsafasini qabul qilib bo‘ldi. Bu jamoa hujumga oldingi mavsumdagidan butunlay boshqa kayfiyatda o‘tadi, ko‘proq xavf tug‘diradi, gol urish ehtimoli ancha yuqori ko‘rinadi.
O‘tgan mavsumdagi atigi 42 ta liga goli fonida bu yil o‘sha ko‘rsatkichni yangilash – endi minimal talab. Kechagi o‘yin ko‘rsatganidek, ular bundan ham balandroq marrani ko‘zlashga haqli emasmi?
