Angliya terma jamoasining Yevro orzusi: futbol muxlisining tatuirovkasi

Angliya terma jamoasining Yevro orzusi chilparchin bo‘ldi, lekin Wiganlik futbol muxlisi uchun bu faqat sportdagi mag‘lubiyat emas – bu terisiga o‘yib yozilgan qaror edi.

U avvalroq BBC bilan suhbatda tatuni olib tashlash o‘rniga, agar jamoasi yutqazsa, tagiga “Just kidding” degan so‘zlarni qo‘shishni rejalashtirganini aytgandi. Hazil aralash jasorat, lekin baribir jasorat.

Tatuirovka g‘oyasi ham oddiy bir kunda tug‘ilmadi. Carrington Tenerife orolida ta’til paytida Jahon chempionatini tomosha qilib o‘tirganida, do‘stlari bilan o‘rtaga tashlangan shart hammasiga sabab bo‘ldi. Shart shunday edi: Angliya Kongo ustidan g‘alaba qozonsa, u darhol tatuga boradi. Angliya o‘sha o‘yinni yutdi. U esa va’dasida turdi.

Biroq u shoshilmadi. Uyiga qaytguncha kutdi, keyin esa, BBC xabariga ko‘ra, tatuirovkachi bilan uchrashuvni belgiladi. O‘zi bu qarorini bitta jumla bilan izohlab qo‘ya oladi:

“Men shunchaki impulsivman,” – degan u britan nashriga. – “Qanchalik uzoq o‘ylasang, shunchalik o‘zingni bu fikrdan qaytarasan.”

Uyiga yetib kelishi bilan u Wigan shahridagi Holy Trinity Tattoo studiyasiga yozdi. Maqsad aniq edi: Angliya Norvegiya bilan chorak finalga chiqishidan oldin tatuni bitkazib olish.

“Do‘konga qo‘ng‘iroq qildim, ular band edi, lekin nima qilishni xohlayotganimni tushuntirganimda, ayol ‘voy, ha, seni siqib bo‘lsa ham joylashtiramiz’, dedi,” – deb eslaydi u.

Natija esa uning o‘zi uchun kutilganidan ham yoqimli bo‘lib chiqdi.

“Rostini aytsam, xursandman, tatuirovka juda chiroyli,” – deydi u. – “Bu dunyoning oxiri emas, bu shunchaki tatu.”

Holy Trinity Tattoo menejeri Jamie Taylor ish boshlashdan oldin uni yana bir bor ogohlantirganini aytadi.

“Men unga bu doimiy ekanini, yuvilib ketmasligini aytdim. Biz yuta olmaymiz, degan emasman,” – deydi u o‘sha kundan. – “U juda yoqimli yigit, o‘sha kuni studiyaning jonli ruhi bo‘ldi.”

Taylor uchun ham bu qaror boshida oson bo‘lmagan.

“Boshida ikkilanib turdim, lekin u qat’iy edi, buning hammasi uning uchun biroz hazil, biroz sarguzasht edi, baribir qildiraman, dedi,” – deydi u.

Studio o‘sha kuni bajarilgan ish videosini ijtimoiy tarmoqlarga joylashtirdi. Shundan keyin esa haqiqiy bahs boshlandi. Kimdir kuldi, kimdir achindi, kimdir havas qildi.

“Mening ko‘rganlarim ichida eng yomon tatu bo‘lishi mumkin,” – deb yozdi izohlovchilardan biri.

“Yaqin orada cover-up kutamiz,” – deb qo‘shimcha qildi boshqasi.

Ammo bir narsa aniq: Angliya maydondan mag‘lub qaytgan bo‘lishi mumkin, lekin bu muxlis o‘zining eng katta garovini allaqachon yutqazgan, baribir yuzida tabassum bilan yuribdi. Tatuirovka esa endi nafaqat natija, balki bir yozgi orzuning, do‘stlar davrasidagi shartning va futbolga bo‘lgan ko‘r-ko‘rona ishonchning abadiy izi bo‘lib qoldi.