Arthur Fery: Wimbledonda chorak finalga chiqish hikoyasi
Britaniyalik Arthur Fery uchun bu hafta oddiy turnir emas. Bu — uyiga qaytish hikoyasi. Bolaligida Wimbledonda yashagan, mahalliy kortlarda ulg‘aygan yigit endi o‘sha tumanning yuragida, butun dunyo qarab turgan paytda o‘zining ilk Wimbledon chorak finaliga chiqib turibdi.
Uning bolalik murabbiylari bu manzarani tomosha qilib, hayratni yashira olmayapti. Westside Tennis Clubdagi sobiq murabbiyi Tinus Nortje buni juda sodda, lekin hammasini aytib beradigan jumla bilan ifodaladi: “Mahalliy yigit, shu yerda ulg‘aygan. Uning Wimbledon chorak finaliga chiqishi — aql bovar qilmaydigan narsa”.
23 yoshli Fery hozirda dunyo reytingida 114-o‘rinda turadi. Turnirga wild card bilan kirdi, lekin o‘sha “taklifnoma”ni haqiqiy sensatsiyaga aylantirdi: dushanba kuni so‘nggi 16 bosqichida Grigor Dimitrovni besh setlik jangda mag‘lub etib, tarixga kirdi. U, ishonilishicha, Wimbledon chorak finaliga chiqqan ilk britaniyalik wild card bo‘ldi.
Mahalliy klubdan Grand Slam sahnasigacha
Nortje Feryni ilk bor kortga chiqqan paytlaridan beri yaxshi biladi. Uning esida qolgan birinchi taassurot — Arthurdagi sokin, ammo sinmas qat’iyat.
“Juda erta paytdan boshlab unda g‘ayrioddiy xotirjam qat’iyatni ko‘rdim, — deya eslaydi u. — Bunday fazilatni ko‘p o‘yinchilarda topa olmaysiz. Har doim chaqiriqqa tayyor, mehnatkash, intizomli. Kortda birga bo‘lish yoqimli yigit”.
Shu fazilatlar unga uzoq yo‘lda tayanch bo‘ldi. Feryning AQShdagi Stanford universitetida kollejlarda tennis o‘ynagan davri ham muhim burilish bo‘ldi. Nortjening fikricha, aynan o‘sha tajriba bugungi bosqichga tayyorlab qo‘ydi — katta sahnada, so‘nggi sakkizlik orasida tinch, hisob-kitobli o‘yin ko‘rsatish uchun.
Endi u chorshanba kuni Italiya vakili Flavio Cobolli bilan chorak finalda to‘qnash keladi. Yil boshida, Australian Openning birinchi bosqichidayoq Fery uni mag‘lub etgan. O‘sha xotira bugun unga mayda, ammo muhim ruhiy ustunlik berishi mumkin.
Royal Boxdan kuzatilgan “rollerkoster”
Feryning yana bir muhim bo‘lagi — uning ilk qadamlariga guvoh bo‘lgan murabbiy. Alison Taylor uni to‘rt yoshidan 12 yoshigacha tarbiyalagan. Endi esa u o‘z sobiq shogirdini Royal Boxdan tomosha qilmoqda.
Taylor Dimitrovga qarshi g‘alabani “haqiqiy rollerkoster” deb atadi. Uchrashuvni yanada unutilmas qilgan lahza esa — sobiq dunyo birinchi raketkasi Roger Federerning kort yonida bo‘lgani va Feryni o‘yin uchun tabriklagani. Bolaligida televizordan ko‘rgan afsona endi yonida turib, uning mehnatini e’tirof etmoqda. Bu har qanday tennischi uchun alohida bosqich.
“Arthurni bilganim uchun, u qo‘rqmasligini yaxshi bilaman, — dedi Taylor. — U hech narsadan cho‘chimaydi”.
Uning ta’kidlashicha, Fery hech qachon “bir sakrashda” yuqoriga chiqmagan. U asta-sekin, barqaror o‘sdi. Ayrimlar yoshligida unga ko‘proq shaxsiy mashg‘ulotlar kerakligini aytishgan, lekin Taylor va uning atrofidagilar sabrni tanladi.
“U juda ko‘p mehnat qildi va jarohatlar bilan bog‘liq ko‘plab ortga tashlashlarga duch keldi, — deydi u. — Men uning, oilasining va butun jamoasining yonida bo‘lganimdan faxrlandim. Men uning tarbiyasida kichikgina rol o‘ynadim, unga o‘yinga muhabbat berishga harakat qildim, lekin haqiqiy og‘ir ishni u o‘zi qildi va bu hozir kortda ko‘rinib turibdi”.
Mahalla ilhom topdi
Westside Tennis Club kortlarida bugun yangi avlod raqibdan ko‘ra ko‘proq orzular bilan to‘p urmoqda. Ular uchun Arthur — televizordagi uzoq yulduz emas, balki bir paytlar shu yo‘laklardan yugurib o‘tgan, shu kiyinish xonasida o‘tirgan, shu kortlarda birinchi servislarini urgan yigit.
Klub a’zolaridan biri buni qisqa, ammo juda aniq ifodaladi: bu kortlarda bir paytlar Fery o‘ynaganini bilishning o‘ziyoq ular uchun alohida faxr. “Butun hamjamiyat uni taniydi. Va biz uning qanchaga yetganidan juda faxrlanamiz”, — deydi u.
Bu faxr hozir Wimbledondagi har bir britaniyalik tomoshabinning kayfiyatiga uyg‘un. Arthur Fery hali bu turnirda kubok uchun asosiy da’vogar emas bo‘lishi mumkin, lekin u allaqachon boshqa narsa uddaladi: mahalliy klubdan chiqqan yigitning orzusi qanday qilib eng katta sahnaga yetib borishini jonli ko‘rsatib berdi.
Endi savol bitta: bu “to‘liq aylanish” hikoyasi shu yerda to‘xtaydimi yoki Cobolliga qarshi uchrashuv yana bir, yanada balandroq aylana boshlanishining boshlovchisi bo‘ladimi?
