Juventusning qulashi: Zhegrova shou va mudofaaning xatolari
Oxirgi soniyalar. Hisob teng, ruh ko‘tarilgan, o‘yinning oqimi nihoyat Juventus tomonga og‘gandek. Ammo bitta noto‘g‘ri qadam, bitta taktik beparvolik — va hammasi qulab tushdi. Vasilije Adzic mezbonlar uchun g‘alaba to‘pini urgan paytda, Juventus mudofaasi faqat tomoshabin bo‘lib qoldi.
Hakam yakuniy hushtakni chalganida, Guglielmo Vicario maydon markazida portlab ketgandek bo‘ldi. Tottenhamdan ijaraga kelgan darvozabon bu mavsumdagi eng barqaror futbolchilardan biri bo‘lib turgan edi, ammo bu safar u ham o‘zini tuta olmadi. U chiziq bo‘ylab qator bo‘lib turgan himoyachilariga baqirdi, qo‘llarini havoda silkidi — o‘yinni shu tarzda boy berish uni larzaga solgani ko‘rinib turardi.
Yuqori chiziq, past tartib
Bu kecha mehmonlar uchun taktik falokatga aylandi. Offsayd tuzog‘i deyarli har safar buzildi, yuqori chiziq esa bir necha bor masxaraga aylandi. Sebastiano Esposito va Kieron Bowie tomonidan urilgan gollar aynan shuni fosh qildi: muvofiqlashuv yo‘q, gaplashish yo‘q, mas’uliyat esa bo‘sh.
Sassuolo ikki marta oldinga chiqdi, Juventus esa har gal chuqur jar yoqasidan qaytdi. Himoya esa har safar bir xil xatoni takrorladi. Yuqori chiziq bor, lekin boshqaruv yo‘q. Oldinga qadam bor, orqaga sug‘urtalash yo‘q.
Bu tartibsizlik fonida faqat bitta ism yorqin ko‘rindi — Edon Zhegrova. U ikki marta individual mahorati hisobiga o‘yinga qaytdi: raqibni aldab o‘tish, keskin zarba, yakka qarorlar. U o‘yinni Juventus foydasiga burayotgandek edi. Ammo yakunda uning mehnatini jamoaviy mudofaa butunlay puchga chiqardi.
Vicario: “Biz bu haqida butun hafta gaplashdik”
Vicario o‘yindan keyin DAZN mikrofoni oldida so‘zlaridan tiyilmadi. U gol o‘tkazilgan vaziyatlar tasodif emasligini ochiq aytdi — bu ustida maxsus ishlangan, lekin baribir takrorlangan xatolar edi.
“Bu juda katta achchiqlik, — dedi 29 yoshli darvozabon. — Chunki men g‘alaba qozonish istagini tushunaman, biz Juventusmiz, har safar g‘alabaga intilish bizning majburiyatimiz. Lekin biz muvozanatni yo‘qotdik va bu haqda butun hafta gaplashdik.”
Uning ohangi qat’iy edi. Bu shunchaki hissiyot emas, aniq tashxis edi.
“Juventus bunday ikki gol o‘tkazib yubora olmaydi. Bu shonli tarixga ega klub va biz bunday gollarni o‘tkazishga yo‘l qo‘ya olmaymiz. Biz yanada xotirjam va muvozanatli bo‘lishimiz kerak, chunki jamoamiz sifatlarga boy va imkoniyatlar yaratishga qodirmiz.”
So‘zlar og‘ir, lekin bu libosga mos so‘zlar. Bu klubda bahona uchun joy yo‘q.
Lokatellisiz hayot va bahonasiz javob
Turin klubi ayni damda og‘ir davrni boshdan kechirmoqda. Bir nechta asosiy futbolchi safdan chiqqan, eng katta yo‘qotish esa sardor Manuel Locatelli. Yarim himoyachi tizzasiga qilinadigan menisk operatsiyasi tufayli to‘rt-olti oyga safdan chiqqan, bu esa jamoaning markaziy o‘yinida bo‘shliq qoldiradi.
Shunga qaramay, Vicario bu omilni niqob sifatida ishlatishni rad etdi.
“Manuelni yo‘qotayotganimizdan xafamiz, bu uzoq muddatli jarohat, lekin tarkibda sifatli futbolchilar bor. Biz bahona qidirishni davom ettira olmaymiz,” — dedi u.
Bu gaplar kiyinish xonasiga yuborilgan aniq signal edi: jarohatlar bor, lekin talab o‘zgarmaydi. Juventus bo‘lsang, standart har doim yuqori.
Bir hafta oldingi qahramonlik, bugungi qulash
Natija ayniqsa og‘ir qabul qilindi, chunki o‘tgan hafta Bianconeri xuddi shunga o‘xshash vaziyatdan yuzini yorug‘ saqlab qolgan edi. O‘shanda Federico Gatti zaxiradan tushib, Milan bilan o‘yinda so‘nggi daqiqalarda 1:1 hisobini ta’minlagan, ruhiy ko‘tarinkilikni qaytargandi.
Bu safar esa ssenariy teskari yozildi. Juventus ikki marta qaytdi, o‘yinni nazoratga olgandek bo‘ldi, lekin eng muhim pallada hushyorlikni yo‘qotdi.
Vicariodan kiyinish xonasidagi kayfiyat haqida so‘rashdi — ko‘proq g‘azabmi yoki armonmi? Darvozabon ikkisi ham birdek kuchli ekanini tan oldi.
“Menimcha, ikkalasi ham, — dedi u. — Chunki biz o‘yinni o‘z foydamizga burishga erishgandik. Biz bu lahzalarni yaxshiroq boshqara olishimiz kerak, chunki bizda sifat bor.”
Sifat bor. Natija yo‘q. Aynan mana shu kontrast Juventusni og‘riqli haqiqat bilan yuzlashtiryapti: individual porlashlar yetarli emas, ayniqsa oxirgi daqiqalarda jamoaviy aql ishlamasa.
Endi savol bitta: bu kecha shunchaki ogohlantiruvchi zarbami edi yoki mavsumni belgilab beradigan burilish nuqtasiga aylanadimi?
