Kane yuragi: Angliyaning yarimfinal fojiasi
Harry Kane Argentina ustidan qo‘lga kiritilishi mumkin bo‘lgan tarixiy g‘alabani qo‘ldan boy bergach, o‘zini tuta olmadi. 2026 yilgi Jahon chempionati yarimfinalida 2:1 hisobidagi mag‘lubiyatdan so‘ng Angliya sardori ijtimoiy tarmoqlarda alamini yashirmadi va o‘zini “bo‘sh” hislayotganini yozdi.
Bu faqat bir o‘yin emasdi. Bu — avlod yuki, tarixning og‘riqli davomiyligi edi.
1966 yilda ilk bor yarimfinalda g‘alaba qozongan Angliya endi ketma-ket uchinchi marta aynan shu bosqichda to‘xtab qoldi: 1990, 2018 va endi 2026. Uchta imkoniyat. Uchta yiqilish. Uchta chandiq.
Ustunlikdan qulash
O‘yin ssenariysi inglizlar uchun yanada shafqatsiz bo‘lishi qiyin edi. Hisobni ular ochdi, nazorat o‘z qo‘llarida edi, umid jonlandi. Ammo bosimga dosh berolmadilar.
Enzo Fernández va Lautaro Martínez gollari hammasini ag‘dar-to‘ntar qilib yubordi. Albiceleste qaytib keldi, Angliya esa yana yarimfinal la’natini yecha olmadi.
Statistika bu alamni yanada chuqurlashtiradi. 21-asrda yarimfinalda birinchi bo‘lib hisobni ochgan jamoa faqat ikki marta finalga chiqa olmagan. Ikkala holatda ham shu jamoa Angliya bo‘ldi: 2018 yilda Xorvatiyaga qarshi, 2026 yilda esa Argentinaga qarshi. Go‘yo tarix bir xil ssenariyni yana va yana takrorlayotgandek.
Kane uchun tungi tush kabi kecha
Bu kecha Kane uchun alohida og‘ir bo‘ldi. U raqib jarima maydonida birorta ham to‘pga tegmadi. Bunday holat uning katta turnirlardagi butun faoliyati davomida atigi ikki marta kuzatilgan, endi esa uchinchi bor ro‘yxatga qo‘shildi.
Sardor maydonda ham, undan tashqarida ham mas’uliyatni o‘z zimmasiga oladigan futbolchi. Ammo bu safar u o‘yinga odatdagidek ta’sir o‘tkaza olmadi, himoyachilar uni bo‘g‘ib qo‘ydi, Angliyaning hujumdagi asosiy tayanchi butun o‘yin davomida so‘nib turgan chiroqdek ko‘rindi.
“Qorin bo‘shlig‘idagi bo‘shliq”
Yakuniy hushtakdan so‘ng Bayern Munich hujumchisi sukut saqlashni tanlamadi. U X’dagi sahifasida qisqa, lekin og‘ir jumla qoldirdi: “Hozir bu qorin bo‘shlig‘idagi bo‘shliq tuyg‘usini yenga oladigan so‘zlar yo‘q.”
Birgina jumla. Ammo unda yillik orzular, millionlab muxlislar umidi, yana bir yo‘qotilgan final og‘rig‘i mujassam.
Bu so‘zlar faqat tushkunlik emas, ichkarida yonib turgan boshqa bir hissiyot — qaytish istagini ham ko‘rsatadi. Kane mag‘lubiyatni tan oladi, lekin taslim bo‘lishni emas.
Tuchel davridagi sinov
Endi e’tibor yana Angliya lageriga qaytadi. Thomas Tuchel qo‘l ostidagi bu jamoa juda tezda o‘zini tiklab olishi kerak bo‘ladi. Yarimfinalda to‘xtab qolish — katta zarba, ammo bu yakun emas.
Kane esa navbatdagi yarimfinal chizig‘ida yana yiqildi. Yana bir chandiq, yana bir og‘riq. Lekin u hali ham milliy terma jamoadagi tarixini yopmadi. Uning oldida hali sahifalar bor, hali yozilmagan boblar bor.
Savol bitta: Angliya va uning sardori nihoyat bir kun kelib bu yarimfinal devorini buzib o‘tadimi yoki bu bosqich ularning butun bir avlod taqdirini belgilab qo‘ygan chegaraga aylanib qoladimi?
