Man Utd: Skinner ketishi va jamoaning inqirozi
Marc Skinner davri Man Utd uchun burilish nuqtasi bo‘lib ko‘ringandi. 2024-yilda ilk katta sovrin, so‘ngra tarixdagi birinchi Yevropa ishtirokida darhol Champions League chorak finali. Hammasi bir yo‘nalishni ko‘rsatardi: yuqoriga qarab harakat, bosqichma-bosqich o‘sish.
Endi esa manzara butunlay boshqacha. Skinner ketgan. Man Utd Women’s Super League jadvalining eng past pog‘onasida, hatto yangi ko‘tarilgan Charlton’dan ham yomonroq to‘plar nisbati bilan. Yillar davomida puxta qurilgan tuzilma endi yemirilayotgan jamoaga o‘xshaydi.
2018-yilda qayta tuzilgandan beri klub ligadagi eng uzun g‘alabasiz seriyasini boshidan kechiryapti – olti o‘yin. Ikki tur – kichik namuna, lekin ikkala uchrashuv ham xavotirli signallarni ochiq ko‘rsatdi. Yangi bosh murabbiy Eva Olid uchun bu ikki og‘ir zarba lavozimga endigina kirishgan paytidayoq bosimni keskin oshirdi.
Bu inqiroz faqat uning bo‘ynida emas. U tayyor holatdagi, muammolari allaqachon ildiz otgan tarkibni qabul qildi. Masalalar ikki yomon o‘yindan ancha chuqurroq. Chelsea’dan 5:0 hisobidagi mag‘lubiyatdan so‘ng u shunday degandi: boshlar quyi emas, baland bo‘lishi kerak. Davom etish kerak.
Endi uning pozitsiyasi faqat qat’iy bo‘lishi mumkin. Lekin savollar berishga ham to‘la haqli. Ichkarida bu suhbatlar allaqachon boshlangan bo‘lishi ham mumkin. Maydondagi ishonchsizlik klubning ayollar dasturiga bo‘lgan sovuqqon munosabatini juda aniq aks ettiryapti.
Klub sarmoyasi yetishmasligi, qiziqish pastligi haqida anchadan beri yozib kelinadi. Yozda Man Utd tajribali futbolchilarni olib kelish o‘rniga akademiya bitiruvchilariga tayanishga o‘tdi – ancha arzon yo‘l. Aynan shu burilish Skinner’ning ketishiga sabab bo‘ldi, rasmiy bayonotlarda bu “o‘zaro kelishuv” deb ataldi.
Ammo 43 yoshli mutaxassis o‘ziga ko‘proq vosita, ko‘proq resurs kerakligini ochiq aytgandi. Bu iltijolar devorga urilgandek bo‘ldi.
Olid oldidagi sinov avval unchalik ravshan bo‘lmagandir, lekin ikki o‘yindan keyin vaziyat butun shafqatsizligi bilan ko‘rindi. Man Utd ilk ikki turda yangi ko‘tarilmagan jamoalar orasida eng kam zarba yo‘llaganlar rekordini takrorladi – o‘tgan mavsumda tushib ketgan Leicester bilan barobar.
Albatta, yangi murabbiy bilan moslashuv davri bo‘ladi. Bu jarayon yoqimli kechmaydi. WSL doirasida Chelsea bilan 14 ta o‘yinda hamon bitta ham g‘alaba yo‘q, shuning uchun navbatdagi mag‘lubiyat achchiq bo‘lsa-da, kutilmagan emas. Man Utd Chelsea’ni yengmaydi. Hozircha shunday haqiqat.
Ammo 5 ta to‘p farqi bilan yutqazish ham odatiy emas. Skinner qurib ketgan mustahkam poydevor birdaniga qaltirab qolgandek. Endi esa navbat Arsenal’ga. Keyingi shanba, jonli efir, millionlab ko‘zlar ostida. Qayerdan boshlashni bilish qiyin bo‘lgan darajada muammo ko‘p. Ehtimol, yagona tasalli – bundan yomonroq bo‘lmas?
Olid uchun bitta narsa aniq: bu jamoa endi ham natija, ham o‘yin sifatida tubanlikka yanada chuqurroq botishni ko‘tara olmaydi.
Chelsea’da signal: kuch yana yoqildi
Chelsea uchun esa bu g‘alaba oddiy uch ochko emasdi. Bu zarba edi. Og‘riqli tanqidlar fonida berilgan javob. Aston Villa bilan 1:1 hisobidagi durangdan so‘ng Sonia Bompastor jamoasi ustidan savollar yomg‘iri yog‘di – ustunlikni g‘alabaga aylantira olmagani uchun.
Man Utd ustidan 5:0 – shu savollarga javob bo‘ldi. Raqib ojiz bo‘lishi mumkin, lekin Chelsea namoyishi baribir hayratlanarli darajada yorqin chiqdi. Bompastor so‘zlari keskin ohangni ifodalaydi: raqibni haqiqatan ham jazolash imkoniyati bo‘lsa, hurmat ko‘rsatishning eng yaxshi yo‘li – imkon qadar ko‘proq gol urish.
Chelsea hech qanday marhamat ko‘rsatmadi. Kuchlilar zaiflarga ustunlik qildi. Elita bilan o‘rtamiyona o‘rtasidagi tafovut ko‘zga tashlanib turdi.
Lauren James yana bir bor asosiy qurolga aylandi. Bu safar u atrofida ham mukammal ishlagan mexanizm bor edi. O‘yin markazida Keira Walsh ritmni belgilab berdi, Sjoeke Nusken va Wieke Kaptein esa kurashlarda ustunlik qilib, raqibni bo‘g‘ib qo‘ydi.
Qanot himoyachilari Katie McCabe va Ellie Carpenter tinimsiz oldinga chopib, maydonni kengaytirib yubordi. Markazdagi bo‘sh zonalar aynan James uchun ochildi. Hatto Lucy Bronze ham markaziy himoyadan hujum uchinchi zonasiga nozik uzatmalar tashlab turdi. To‘pni ushlab, qarorni qabul qiladigan o‘yinchi esa doim James bo‘ldi.
Ikki o‘yinda 19 ta zarba. Liganing eng yuqori ko‘rsatkichi. U soxta “to‘qqizlik” sifatida Chelsea uchun jiddiy variantga aylanmoqda, ayniqsa sof hujumchilar jarohat yoki yomon forma tufayli yo‘q bo‘lib qolsa. Bompastor bu “qutqaruv kartasi”ni ehtiyotkorlik bilan ishlatishi kerak, hamma raqib ham bugungi Man Utd kabi ochiq qolmaydi.
Oldinda Arsenal, undan keyin Champions League doirasida Lyon. Bu jamoalar Manchester’dagidek imkoniyat bermaydi. Chelsea uchun haqiqiy sinovlar endi boshlanadi.
Georgia Stanway: Arsenal’ning yangi yuragi
Yana bitta ism so‘nggi haftalarda alohida ajralib turibdi. Georgia Stanway. WSL’ga qaytganidan beri u 2022-yilda Bayern Munich tomon yo‘l olgan futbolchidan ancha boshqacha ko‘rinadi. Angliya terma jamoasidagi o‘yinlaridayoq to‘p bilan ishlash mahorati ko‘rinib turgandi, lekin endi uning uzatmalar diapazoni yanada kengaydi.
Arsenal safidagi debyutida u 98 ta uzatma amalga oshirdi. Ikki tur yakuniga ko‘ra, faqat Liverpool markaziy himoyachisi Grace Fisk undan ko‘proq to‘p uzatgan – Stanway jami 194 ta pas bilan ikkinchi o‘rinda. Eng ta’sirli ko‘rsatkich esa boshqa: ularning 91 tasi uchinchi zona tomon, ya’ni hujumga o‘tish bosqichiga. Bu ligadagi eng yuqori natija.
Bunday aniqlik Arsenal uchun yangi eshiklarni ochyapti. Endi markazda yaratuvchanlik faqat Mariona Caldentey zimmasida emas. Stanway ikki turda to‘rtta aniq golli vaziyat yaratdi, Crystal Palace’ga qarshi o‘yinda bu imkoniyatlar natija bermadi, xolos.
Alessia Russo odatdagidan ko‘ra ko‘proq xato qildi, zarbalarida aniqlik yetishmadi. Lekin agar Stanway shunday tempda davom etsa, Arsenal darvozaga yo‘l topishdan uzoqlashmaydi. Savol bitta: bu sifatli ta’minotdan kim muntazam foydalana oladi?
