Messi ko‘z yoshlarida Argentina chekkadan qaytdi

Atlanta kechasi uzoq vaqt esdan chiqmaydi. So‘nggi hushtak chalinganida Lionel Messi maydon markazida ko‘zlariga to‘sqinlik qila olmadi — bu safar quvonch va yengillik ko‘z yoshlari edi. O‘yin esa bir paytning o‘zida halokat yoqasidan ekstazga aylangan dramaga aylandi.

Argentina 0:2 hisobida yonib turganida, amaldagi chempionlar chindan ham turnirdan uchib ketish yoqasida edi. Himoya titrab, tribuna jimib qolgandek tuyuldi. Lekin bu jamoa yillar davomida o‘rgangan odatini yana takrorladi — taslim bo‘lmadi.

Cuti Romero hisobni qisqartirdi, Messi esa o‘yin taqdirini qayta ochdi. So‘ng esa Enzo Fernández qo‘shimcha daqiqalarda darvozani ishg‘ol qilib, tarixiy “kam-bek”ga muhr bosdi. Ammo bu g‘alaba fonida ham kapitan o‘z kunidan mamnun emasdi.

Jarima nuqtasidagi azob va istalmagan rekord

O‘yindan keyingi Messi so‘zlarida titroq sezilib turardi. U ochiq tan oldi: jarima zarbasini yo‘qqa chiqargani uni ichidan yemirgan.

U jarima nuqtasiga kelganida stadion nafasini ichiga yutdi. Odatdagi sokin qadamlar, o‘ziga xos nafas olish, qisqa yugurish… va Mostafa Shobeirning ajoyib seyviga aylangan zarba. Bu nafaqat daqiqadagi burilish, balki Messi uchun istalmagan tarix ham bo‘ldi.

Guruh bosqichida Avstriyaga qarshi penaltini boy berganidan keyin, endi u bitta musobaqa doirasida ikki jarima zarbasini ura olmagan Jahon chempionatlari tarixidagi ilk futbolchiga aylandi (seriyalardan tashqari). Bunday “rekord”ni hech kim xohlamaydi, ayniqsa 39 yoshli afsona emas.

Messining o‘zi ham tan oldi: o‘sha zarba kirganida, o‘yin boshqacha oqim olishi mumkin edi. Argentina o‘sha paytda ham yaxshi o‘ynayotgan, darvozabon esa ketma-ket mo‘’jizaviy seyvlar qilayotgan edi. Kapitan o‘zini kechira olmadi, ammo o‘yin unga keyinroq yana bir imkon berdi.

Maradona soyasida — ochiq o‘yin bo‘yicha tarixiy spektakl

Penalti — uning kuni emasdi. Ammo ochiq o‘yin? Bu yerda Messi yana o‘z sahnasida hukmronlik qildi.

U uchinchi zonani to‘liq o‘z nazoratiga oldi: ortga qaytib to‘p oldi, chiziqlar orasida yo‘qolib ketdi, raqib himoyachilarini birin-ketin yiqitdi, sheriklariga yo‘l ochdi. U raqibni charchatib, o‘yin ritmini o‘zgartirdi va Argentina ruhini qayta tiriltirdi.

Natijada u 1986 yilda Diego Maradona Belgiya darvozasiga qarshi ko‘rsatgan afsonaviy o‘yindan beri ilk bor Jahon chempionati uchrashuvida bir vaqtning o‘zida gol urgan, kamida 5 ta muvaffaqiyatli dribling bajargan va ochiq o‘yinda kamida 5 ta aniq golli vaziyat yaratgan futbolchiga aylandi. Bu raqamlar oddiy statistika emas, bu — ikki davr, ikki 10-raqam orasidagi ko‘rinmas ip.

Messi o‘zi uchun og‘ir kechgan penaltiga qaramay, Argentina qaytishining markazida turdi. U hisobni tenglashtirganida, stadion portlab ketgandek bo‘ldi. O‘sha gol butun jamoaning ishonchini qaytardi, Shobeir esa nihoyat mag‘lub bo‘ldi.

“Bu guruh hech qachon taslim bo‘lmaydi”

39 yoshli sardor bu turnirda endi 8 ta golga yetdi. Yoshi, bosimi, rekordlari — hammasiga qaramay, u hanuz Scaloni jamoasining yuragi bo‘lib qolmoqda.

Messi o‘yindan keyin gapirarkan, gapini g‘alabadan ko‘ra xarakter haqida ko‘proq aylantirdi. 0:2 dan qaytish — bu faqat taktik o‘zgarish emas, bu kiyinish xonasidagi ruh, maydondagi ishonch, chekkaga borib qaytishga bo‘lgan ichki tayyorgarlik.

Argentina bu o‘yinda yana bir bor o‘zini ko‘rsatdi: ular charchaydi, qiynaladi, lekin sindirilmaydi. Cuti Romero golini erta topish ham muhim bo‘ldi — vaqt hali yetarli edi, shuning uchun jamoa shoshmadi, lekin tempni pasaytirmadi. Natijada hammasi 90 daqiqa ichida hal bo‘ldi, penaltilarsiz, lotereyasiz.

Messi buni faxr, xarakter va istak namunasiga qiyosladi. U uchun bu faqat navbatdagi o‘yin emasdi, balki yana bir bor bu guruhni ko‘tarib chiqish imkoniyati edi.

Oldinda Kansas va Shveytsariya

Atlanta dahshatli kechasidan omon qolgan Argentina endi yo‘lini davom ettiradi. Amaldagi chempionlar hali ham kubok yo‘lida. Endi ular Kansasga uchib, chorak finalda Shveytsariyaga qarshi maydonga tushadi.

Raqib tartibli, intizomli, raqibni jazolashni yaxshi biladi. Lekin Messi hozir mamlakat tarixidagi eng yorqin individual performanslar bilan teng darajada o‘ynab turibdi. Bunday formadagi 10-raqam bilan Albiceleste yo‘lini to‘sishga ko‘pchilik jur’at eta olmaydi.

Savol bitta: bu jamoa bosimni yana bir bor yengib o‘ta oladimi? Kansastagi kecha bunga javob beradi.