Toby Samuel: Nyu-Yorkdan Davis Cup sari tezkor parvoz
Toby Samuel uchun bu hafta hamon tushdek. 23 yoshli britaniyalik tennischi bir yil ichida Challengers turnirlariga umid bilan qarab yurgan yigitdan Great Britain tarkibidagi Davis Cup o‘yinchisiga aylandi. O‘zi aytgandek, “surreal”.
U birinchi marta jamoaga beshinchi o‘yinchi sifatida chaqirildi: Arthur Fery, Cameron Norrie, Henry Patten va Lloyd Glasspool bilan bir safda. Ekvadorga qarshi hafta oxiridagi uchrashuv – uning hozircha eng katta sahnasi.
Winchesterda tug‘ilib, Bathda mashg‘ulot o‘tkazadigan Samuel chaqiruv xabarini ham tennisning eng yirik sahnalaridan birida eshitdi. U Nyu-York ko‘chalarida sayr qilib yurganida, US Open’dagi debyutini endigina o‘tkazib bo‘lgan paytda, telefon jiringlagan.
Kapitan Leon Smithning “tabriklayman, sen tanlanding” degan so‘zlari uning tennis hayotidagi burilish nuqtasiga aylandi. Samuel buni yashirmaydi: bu uning uchun eng unutilmas lahzalardan biri, har bir britaniyalik tennischi orzu qiladigan chaqiruv – mamlakat sharafi uchun kortga chiqish.
Bir yilda uchta “Grand Slam”, uch xil sinov
O‘tgan 12 oy Samuel uchun deyarli har oy yangi bosqich bo‘ldi. U dunyo reytingida ilk bor kuchli 100 talikka kirib bordi, uchta yirik turnirda – French Open, Wimbledon va US Open – asosiy to‘rda o‘ynadi.
US Open’da u o‘zining ilk “Grand Slam” g‘alabasini qo‘lga kiritdi: Tomas Machac ustidan ishonchli g‘alaba. Keyingi bosqichda esa 18-raqam ostida saralangan Jiri Lehecka to‘siq bo‘ldi, lekin Samuel uchun bu mag‘lubiyatdan ko‘ra ko‘proq o‘lchov bo‘ldi – u endi ana shunday darajadagi raqiblar bilan yonma-yon turibdi.
Yil bahorida u Parijda ham yangi sahnaga chiqdi. French Open’da uchta saralash bosqichidan omon o‘tib, asosiy to‘rga yo‘l oldi. U yerda esa hozirgi kunda sakkizinchi raqamli tennischi bo‘lgan Alex de Minaurga qarshi birinchi davrada mag‘lub bo‘ldi. Natija qog‘ozda oddiy ko‘rinishi mumkin, ammo Samuel uchun bu – o‘zini “top 10” darajasida sinab ko‘rish imkoniyati edi.
Bir necha haftadan so‘ng esa Wimbledon. “Wild card” orqali asosiy to‘rga kirgan britaniyalik uy kortlarida yana bir sinalishdan o‘tdi. U French Open yarim finalchisi, 15-raqamli Jakub Mensikni besh setga cho‘zilgan jangga majbur qildi. Bu natija tribunalarni ham, mutaxassislarni ham hushyor qildi: Samuel katta sahnadan cho‘chimaydigan o‘yinchi ekanini ko‘rsatdi.
Titroqdan xotirjamlikka
Bunday tez ko‘tarilish ortida faqat raqamlar emas, psixologik sinov ham yotadi. Samuel dastlabki “Grand Slam” haftalarini eslar ekan, o‘sha kunlardagi o‘zini yashirmaydi.
U yirik turnirlarga ilk bor borganida, kiyinish xonasida tennisning eng yirik yulduzlarini ko‘rib, kortga chiqishda qo‘llari titraganini tan oladi. Birinchi marta, ikkinchi marta – hammasi yangilik, hammasi bosim.
Keyin esa tana va ong o‘rganadi. Ikkinchi, uchinchi safar kelganida u o‘zini ancha xotirjam his qila boshlagan. Kortda qarorlar tezlashadi, zarbalar ishonchliroq bo‘ladi, o‘yin ichidagi nafas olish paydo bo‘ladi. Shunday xotirjamlik unga chuqurroq bosqichlarga kirib borishga yordam berdi.
Uch setdan besh setga: yangi marafon
Challenger Tour darajasidan yuqoriga ko‘tarilish bilan birga, o‘yin formati ham o‘zgardi. U ilgari asosan uch setgacha o‘ynaladigan bahslarga o‘rgangan edi. Endi esa besh setli marafonlar – odatiy hol.
Uch, to‘rt, hatto besh soatlik o‘yinlar Samuel uchun “yangi narsa”. Bu faqat jismoniy tayyorgarlik emas, balki ruhiy chidamlilikni ham talab qiladi. Har bir gem, har bir o‘tish lahzasi – sinov.
Shu jarayonda uning eng katta yutug‘i texnik jihatdan ham ko‘rinmoqda. U o‘zining servis va forehand zarbalari haqida ochiq gapiradi: ilgari ular yaxshi bo‘lgan, ammo raqibni qo‘rqitadigan darajada emas edi. Endi esa bu ikkala zarba uning asosiy quroli. U o‘yinlarni aynan shu qurollar yordamida tortib olmoqda.
Endi navbat – Ekvador
Endi esa e’tibor Davis Cupga qaratilgan. Great Britain tarkibida beshinchi o‘yinchi sifatida joy olgan Samuel uchun bu nafaqat mukofot, balki navbatdagi imtihon.
Bir yil avval u faqat Challengers turnirlarida qatnashishni umid qilgan, reytingni asta-sekin ko‘tarishni o‘ylagan edi. Bugun esa u mamlakati sharafi uchun kortga chiqishga tayyorlanmoqda.
Savol endi bitta: bu “surreal” yil qayergacha davom etadi?
