Trinity Rodman – US Open tribunalarining yulduzi
Nyu-York kortlarida bu safar faqat raketkalar shovqini emas, futbol butsalari aks-sadosi ham eshitilgandek bo‘ldi. Washington Spirit hujumchisi Trinity Rodman, NWSL yulduzi va dunyodagi eng ko‘p maosh oladigan ayol futbolchi, US Open davomida o‘zini tomoshabin emas, hikoyaning bir qismi sifatida ko‘rsatdi.
U Ben Sheltonning qiz do‘sti sifatida tribunalarda paydo bo‘ldi, lekin tez orada turnirning o‘ziga xos ramziga aylandi – amerikalik tennischining “omad tumori”ga.
Rodman har bir o‘yinda ko‘rindi, har bir setda yashadi, har bir ochkoda yonib turdi. Hatto “I love my boyfriend” yozuvi tushirilgan futbolka kiyib, o‘z pozitsiyasini ochiq ko‘rsatdi. U yulduz, lekin bu safar boshqa sportda kimnidir qo‘llab-quvvatlash uchun soyada turishni tanladi.
Finalga kechikkan parvoz va og‘riqli mag‘lubiyat
Ben Shelton o‘zining ilk “Grand Slam” finalida kortga chiqqanida, tribunadagi bitta bo‘sh joy ko‘zga tashlanib turardi. Trinity hali kelmagan edi.
Final uch soat-u o‘ttiz uch daqiqa davom etdi. Yakunda hisob tabloida shafqatsiz raqamlar yondi: 6-3, 7-6(2), 5-7, 6-2 – Germaniya vakili Alexander Zverev chempion, Shelton esa vitse-chempion.
Shelton matbuot oldida hamon jangovar ruhni yo‘qotmagan bo‘lsa-da, ichidagi og‘riqni yashirmadi. U Trinity haqida gapirganda, ovozidagi ohang o‘zgardi:
Uning so‘zlariga ko‘ra, Rodman Nyu-Yorkka NWSL doirasidagi o‘yindan so‘ng uchib kelgan. Washington Spirit safida Boston Legacyga qarshi o‘yinda maydonga tushdi, ammo jamoasi 0:3 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Shundan keyin darhol transatlantik parvoz – va finalning so‘nggi lahzalari.
Shelton shunday dedi: u kortga aynan u yutqazayotgan paytda kirib kelgan. Tennischi buni yarim hazil, yarim achinish bilan eslab, “Bu, albatta, uning uchun hafsalani pir qilgan bo‘lsa kerak”, deb ta’kidladi. Lekin u uchun asosiy narsa – harakatning o‘zi, yo‘lning o‘zi.
“U men uchun hamma narsa” – kortdagi muhabbat hikoyasi
Shelton munosabatlari haqida gapirganda, natija, hisob, statistikalar bir zumga fon bo‘lib qoldi. U Trinity Rodmanni “u men uchun hamma narsa” deb ta’rifladi.
Ularning hikoyasi, uning so‘zlariga ko‘ra, bir-birini qo‘llab-quvvatlashga qurilgan: ular bir-biri uchun dunyo kezishadi, taqvimlar to‘qnashuvi, charchoq va masofaga qaramay, yonma-yon turishga harakat qilishadi.
Shelton finaldan keyingi nutqida Rodmanni ko‘z yoshiga to‘ldirdi. Bu safar bu mayuslik emas, hissiyot edi. Ularning har ikkisi ham o‘z sportida bosim ostida yashaydi, lekin bu bosimni bo‘lishadigan inson borligi hammasini boshqacha qiladi.
Shelton US Open haqida gapirar ekan, bu turnirni o‘zining “baxtli joyi” deb atadi. Aynan shu kortlarda u o‘zini eng ko‘p hayotda his qiladi, bu turnir hech qachon tugamasligini istashini aytdi. Shu bilan birga, finaldagi mag‘lubiyat “juda og‘riqli” ekanini ham yashirmadi.
Zverevning hazili – va Rodmanning yangi roli
Alexander Zverev chempionlik nutqida raqibiga hurmat bajo keltirar ekan, tribunaga qarab, Trinity Rodman bilan ham bevosita “muloqot” qildi.
U tabassum bilan shunday dedi: Trinityning o‘zi ham bugun o‘yin o‘tkazishi kerak edi, deb o‘ylaganini eslatdi, so‘ngra uni tabrikladi va “omad tumori” deb atadi. “Bugun emas, lekin odatda ha”, degan jumlasi bilan kortdagi taranglikni yumshatdi, ammo ayni paytda Rodmanning turnir davomida qanday obrazga aylanganini ham aniq ifodalab berdi.
Rodman bu US Open’da nafaqat tribuna yulduzi, balki ikki sport orasidagi ko‘prik bo‘ldi. Bir tarafda – NWSL, boshqa tarafda – “Grand Slam” finali. Bir tarafda – 0:3 hisobidagi og‘riqli mag‘lubiyat, boshqa tarafda – yutqazilgan, ammo sportchining darajasini ko‘rsatgan final.
Shelton uchun bu final tugadi. Zverev kubokni ko‘tardi. Ammo tribunadagi bir futbolchining ismi, uning ko‘z yoshlari va cheksiz parvozi bu turnir xotirasida alohida qatlam bo‘lib qoladi.
Savol esa endi shunday: kelasi safar, Rodman yana tribunada bo‘lganida, bu “omad tumori” kortdagi ssenariyni butunlay o‘zgartira oladimi?
